462 
in het oog door haar kleur, des te meer echter de witte luis, Oregma 
lanigera. Zehntner. Wanneer in het begin van den natten tijd de 
planten sterk gaan groeien, treden deze en andere luizensoorten op. 
De bladen zijn dan met witte vlokjes (de wasachtige uitscheiding) 
van de luizen, bedekt. 
Terwijl men in de suikercultuur de bladluizen en vooral de witte, 
met petroleum-emulsie bestrijdt, gebruikt men in Deli tegen de luizen 
in de tabak een zeep-spiritusoplossing. De petroleum is noodig om 
door de waslaag heen te dringen; bij de groene teere tabaksluis is 
dit middel niet noodig. 
Een andere groep van luizen vormen de wortellurzen. Op de 
wortels van het riet leeft de gele wortelluis Tetraneura lucifuga. 
Zehntner. Scheldluizen (Coeciden) zijn alle zeer schadelijke planten- 
parasieten. Terwijl de bladluizen meest jonge, groeiende deelen aan- 
tasten, zuigen de schildluizen ook aan houtige takken, ja zelfs aan 
boomstammen. Het zijn de wijfjes, die hier de schade doen, doordat 
zij zich vastzetten, haar vleugels verliezen, door een schild bedekt 
worden en zoo tot een onbewegelijk wezen worden, dat ten slotte niets 
meer is dan een door een schildje bedekte massa eieren. Dit schildje 
kan rond, ovaal of langwerpig (schelpvormig) zijn. Ook de uitgekomen 
jongen blijven nog een poos onder het schild, om zich dan over de 
plant te verspreiden. De mannetjes daarentegen zijn gevleugelde dieren, 
die geen schilden vormen en zich vrij bewegen. Sommige vertegen- 
woordigers van deze groep hebben in plaats van een schild een wit- 
wollige waslaag op de rug. Ook de schildluizen scheiden suikerhoudende 
vloeistof af‚ waarop zich roetdauw kan vormen. Het voortplantings- 
vermogen is evenals bij de bladluizen ontzaglijk groot. Zoo heeft eens 
ZEHNINER uitgerekend, dat het wijfje van een suikerriet-schildluis in één 
jaar tijds 20.345,050 nakomelingen kan hebben. Over het algemeen 
ontwikkelen zich de luizen het sterkst in het einde van den Oostmoesson; 
de jonge scheuten, die zich in het begin van den Westmoesson ont- 
wikkelen, worden dan sterk geschaad. Zoowel blad- als schildluizen 
gaan in het hevigst van den natten tijd te gronde. 
Een twaalftal schildluizen parasiteert op het suikerriet, waarvan 
soorten van het geslacht Aleurodes en Chionaspis op de bladen, en 
Aspidiotus Lecanium en Chionaspis op de stengels. De plekken 
rondom de oogen en binnen de bladscheeden zijn haar gelief koosde zuig- 
