17 Bijst. 



Sclixiie. Als afdeeling van het Departement van Landbouw te 

 Buitenzorg heeft de Regeeringr een selectietuin voor rijst en tweede 

 gewassen gevestigd. Daar tracht men door het toepassen van ver- 

 schillende selectiemethoden het rijstgewas te verbeteren. Men volgt er 

 in hoofdzaak de methoden, welke in 't algemeen gevolgd worden bij 

 de zaadveredeling in Europa en Amerika ; voornamelijk past men de 

 methode „Svalöv" toe, daar het rijstgewas in Nederlandsch-Indië, door 

 de aanwezigheid van een zeer groot aantal oude landrassen, zich 

 daartoe uitstekend eigent. 



Uit de tallooze vormen van het rijstgewas worden die stammen 

 uitgezocht, welke het gestelde ideaal het meest nabij komen. Deze 

 worden afzonderlijk uitgeplant om er door zelfbevruchting zaden van 

 te verkrijgen. Door zoo nauwkeurig" mogelijk genomen vergelijkende 

 cultuurproeven tracht men tot een inzicht te geraken, omtrent de 

 meest productieve vormen (kweeken van zuivere lijnen). 



Geregeld heeft men in den selectietuin te Tjikcumeuh een vijf- 

 honderdtal op deze wijze verkregen rassen in vergelijkende proef. Men 

 beoordeelt deze naar de opbrengst aan pluimen en stroo, het gewichts- 

 verlies bij droging, het procent vooze korrels in de pluim en andere 

 voor de cultuur van belang zijnde eigenschappen. 



Bij de bastaardselectie ligt het in de bedoeling, gunstige com- 

 binatie's van verschillende voor de praktijk waardevolle eigenschappen 

 in een nieuw ras te vereenigen. Bij het rijstgewas ondervindt men 

 daarbij de moeilijkheid, dat tengevolge van het wegnemen der meel- 

 draden bij de voor vruchtvorming bestemde bloemen, dikwijls geen zaden 

 worden voortgebracht. Toch slaagde men erin een aantal kruisingen 

 met goed gevolg uit te voeren, waardoor men eenige nieuwe rassen 

 heeft verkregen. 



\'oorts heeft men getracht binnen het zuivere ras de produc- 

 tie te doen stijgen door selectie op soortelijk gewicht en door uit- 

 zaaiing van de bovenste pluimhelften, welke gemiddeld zwaardere 

 korrels bevatten dan de onderste gedeelten. Deze werkwijzen kan 

 men beschouwen als methoden om uitstekend zaaizaad te ver- 

 krijgen, waarvan de gevolgen in de volgende generatie zijn waar 

 te nemen. 



De soortelijkgewicht methode, direct toegepast op de onzuivere 

 oude landrassen heeft geen gunstige gevolgen gehad. 



Deel \\ 2 



