23 



Rijst. 



Onder vlies is te verstaan het zilvervlies, bestaande uit het 

 pericarpium met de z.g. aleuronlaag. De monsters, welke door Boorsma 

 werden onderzocht, waren willekeurig genomen uit sawah padi, sommige 

 met, andere zonder kafnaalden. 



Ook onderzocht hij de asch der monsters. Stellen we de zuivere 

 asch op loo, dan krijgen we de volgende cijiers: 



Gaba 



(met 

 1.4 0/0 asch). 



Geïsoleerd 



Vl.IES. 



(MET 



8.7 0/0 ASCH). 



Geïsoleerde 



Kern. 



(met 



0.52 0/q asch). 



44.8 



2.4 



6.0 



2-5 



ï6.o 

 1 1.2 

 26 



46 

 5 -o 

 5-" 

 2.4 



15-5 

 10. o 



27 



53 



14.0 

 I i.o 



Uit deze cijfers blijkt, dat de samenstelling van de verschillende 

 monsters zeer uiteen kan loopen. 



Het hooge phosphorzuurgehalte is niet geheel afkomstig van 

 aanwezige phosphaten, maar ook van andere organische verbindingen, 

 bijv. van lecithine, welke in de korrel aanwezig zijn. Het kiezelzuur is 

 niet bepaald, het komt voornamelijk voor in het zilvervlies, en maakt 

 soms 40 tot 50 'K(^ van de asch uit. 



Boorsma heeft ook padi van onbewaterbare gronden onderzocht 

 en het bleek in het algemeen, dat sawahrijst rijker is aan voedende 

 bestanddeelen. Vergelijkt men het gehalte van ketan met dat van 

 witte en roodc rijst, dan blijkt het verschil in samenstelling niet groot 

 te zijn, alleen de kern van ketan bevat ongeveer 2 % meer oplosbare 

 koolhydraten dan de beide andere rijstsoorten. Omgekeerd is het zet- 

 meelgehalte van ketan iets minder, welk verschil weer grooter is voor 

 witte dan voor roode rijst. 



Aan het Proefstation te Wageningen heeft men het stroo van 

 de rijstplant onderzocht en verkreeg men de volgende cijfers: 



Vocht 10.2 0/0; stikstof (totaal) 0.36 o/q; asch 18.4 %. 



