III. Rijstcultuur. 



I. Bemoeiingen van het Gouvernement met de Rijstcultuur. 



Wanneer we de Koloniale Verslagen van de laatste vijf en twintig 

 jaar raadplegen, dan kan men weinig of geen vooruitgang in de op- 

 brengsten van de rijstvelden van het zoo dicht bevolkte Java waarnemen. 

 Als men nu nagaat, hoe nauw de volkswelvaart samenhangt met het 

 slagen van de rijstcultuur, dan zal het geenszins verwondering wekken, 

 dat het Nederlandsch-Indisch Gouvernement zijne bemoeiingen steeds 

 uitbreidt om tot verhooging van de productiviteit der rijstvelden te 

 geraken. 



Op tweeërlei wijzen tracht het zijn doel nader te komen, ten 

 eerste door verbetering en uitbreiding van het irrigatiewezen en ten 

 tweede door te trachten het Inlandsche landbouv/bedrijf te verbeteren. 



Op Java vooral zijn belangrijke irrigatiewerken tot stand gekomen. 

 Men heeft op dit eiland een aantal irrigatie-afdeelingen opgericht, welke 

 ieder beheerd worden door een ingenieur van den Waterstaat, bijgestaan 

 door een groot personeel. In elke afdeeling wordt het watergebruik 

 geregeld naar de aanwezige hoeveelheid in verband met de behoeften 

 van de cultuur. 



Op de Buitenbezittingen is men in de laatste jaren op Sumatra 

 begonnen de eerste bevloeiingswerken aan te leggen. 



Dat de productiviteit van de rijstvelden ook zonder ingrijpende 

 verbeteringen van het bevloeiingswezen belangrijk kan stijgen, is 

 meermalen bewezen. De zorgeloosheid en traagheid, den dessa-Javaan 

 dikwijls zoo eigen, moeten in vele gevallen als oorzaak beschouwd 

 worden van de lage opbrengsten der rijstvelden. 



Door middel van proef- en demonstratievelden tracht de Regeering 

 verbeteringen in de cultuur onder de aandacht van den Inlander te 

 breno-en. 



