deeltelijk tot ontwikkeling komen en spoedig- zwart worden. Op de 

 kafjes treft men schimmels aan. 



Deze schimmels op de kafjes, evenals die welke men op de bla- 

 deren vindt, zijn als secondaire ziekteverschijnselen te beschouwen. 



Over de oorzaak dezer ziekte hebben verschillende onderzoekers 

 gewerkt en meende men langen tijd, dat de ziekte een gevolg was 

 van het optreden van plantaardige of dierlijke parasieten. 



Dr. VAN DER Elst te Buitenzorg heeft eenige jaren geleden het be- 

 wijs geleverd, dat de ama mentek wordt veroorzaakt door „het ont- 

 trekken van zuurstof aan het wortclstelsel der planten door reduceeren- 

 de stoffen, welke zich in onder water staande gronden bevinden." Hij 

 geeft de ziekte, welke volgens hem identiek is met „brusone" (Italië), 

 „imoci" (Japan), „rust" (Noord-Amerika) en „ufra" (Britsch Indië), den 

 naam van padiwortelrot. 



Dr. VAN DER Elst beschouwt de ziekte als een gevolg van de 

 bevloeiing der rijstvelden, daar de bodem dan zekere wijzigingen 

 ondergaat, die voor het optreden der ziekte gunstig zijn. In den drogen 

 tijd worden de goed uitgedroogde gronden volkomen geoxydeerd; 

 komen de gronden nu (Mider water, vooral wanneer dit water zuurstof- 

 arm is en stagneert, dan wordt de zuurstoftoevoer in den bodem sterk 

 verminderd en treden door bacteriewerking langzamerhand gereduceerde 

 verbindingen op, zcwals bijv. ijzeroxydule. De zure reactie van sommige 

 wortelrotgronden en in sommige gevallen ook wel eens de alcalische 

 reactie, die men daarbij dan aantreft, berusten op de aanwezigheid van 

 gereduceerde organische stof. 



De functies van het v.'ortelstelsel van de rijstplant worden door 

 deze gereduceerde stoffen zeer belemmerd ; hoe slechter de grond van 

 te voren geoxydeerd was, hoe sneller deze reductie tot stand komt en des 

 te grooter wordt de schade, die aan het wortclstelsel wordt toegebracht. 



Als factoren, die invloed hebben op het optreden van ama mentek, 

 worden genoemd, een sterke regenval tijdens den Oostmoesson, 

 waardoor de uitzuring van den grond wordt belemmerd en het 

 verbouwen van verschillende voorgewassen. Vooral het verbcniwen van 

 padi gadoe acht Dr. v. d. Elst schadelijk, terwijl hij ook aan de cultuur 

 van suikerriet een verkeerden invloed toeschrijft. 



Uit het bovenstaande blijkt, dat van directe bestrijdingsmiddelen 

 geen sprake kan zijn, niaar dat deze geheel gezocht moeten worden 



