78 



In de Atherva Veda, een der jongste van de heilige boeken der 

 Hindoes, vindt men liet suikerriet vermeld en ook vinden wij het ver- 

 scheidene malen genoemd onder de voorwerpen, die uit de Indische grens- 

 provinciën als schatting aan den Keizer van China werden aangeboden. 



Hoewel dus reeds in zeer vroege tijden het suikerriet bekend 

 was, vinden wij geen vaststaande vermelding van uit riet bereide suiker 

 uit tijden vóór 300 — 600 n. C. Wel vermelden Grieksche en Romeinsche 

 schrijvers, zooals Strabo, Dioscoridks en Plixiis een honig uit riet, 

 dat in Indië groeit, of eene stof „saccharon", die eveneens in het 

 Oosten uit riet gewonnen wordt, maar bij nauwkeurig onderzoek is 

 het gebleken, dat men hier niet met suiker te doen kon hebben. De 

 bedoelde stof moet in enkele gevallen manna geweest zijn, doch meestal 

 tabaschir, een geleiachtig kiezelzuur, dat zich in sommige tijden in de 

 geledingen van enkele bamboesoorten afzet. 



De eerste suiker, welke wij beschreven vinden, is eenvoudig 

 ingedampt rietsap geweest, dat in \'oor-Indië ..gur" genoemd wordt. 

 In het Sanskrit komt dit woord reeds als „gud" voor, zoodat het niet 

 onmogelijk, ofschoon ook niet geheel zeker is, dat „gur" reeds in voor- 

 historische tijden in het Voor-Indische schiereiland bekend is geweest. 



Wel weten wij met zekerheid, dat in het jaar 627 na C. bij de 

 verovering van de Perzische plaats Dastagerd onder den door de 

 Byzantijnen behaalden buit onder andere suiker voorkwam en dat volgens 

 de Pen-tsao-kang-moe, een groot encyclopedisch boek, dat in 1552 

 door Si-.Shi-Tjix geschreven werd. Keizer Tai-Tsung (van 627 — 650) 

 personen naar Behar in Voor-Indië zond om daar de kunst van de 

 suikerbereiding aan te leeren. 



Na dien tijd verspreidde de kunst om suiker uit riet te bereiden 

 zich zeer snel, waartoe de uitgebreide handelsbeweging in de zevende, 

 achtste en negende eeuw krachtig bijdroeg. Het bleef evenwel niet 

 bij het eenvoudige indampen van het sap, maar de Arabieren en 

 Egyptenaren leerden al zeer spoedig de ruwe suiker door omkristalli- 

 seeren zuiveren en uit de gezuiverde suiker een groote verscheidenheid 

 van suikerwerken en confituren bereiden. 



Marco Polo, die tusschen 1270 en 1295 China bezocht, en na 

 hem andere Westersche reizigers spreken van vele suikerfabrieken in 

 Zuid-China, waar suiker tegen lagen prijs kon worden gekocht. 



Ofschoon men in dat land reeds vroeg geleerd had door uitstropen 



