variëteit, terwijl de I<noopen bij sommige rietvariëteiten niet en bij andere 

 zeer duidelijk buiten de lijn van de geledingen uitsteken De leden 

 van den stengel zijn in gezonden toestand niet hol, maar kunnen bij 

 uitdroging een holte in het centrum vertoonen, welk verschijnsel 

 bij de eene rietvariëteit sterker op den voorgrond treedt dan bij de 

 andere. De rietstengels zijn weliswaar onvertakt, doch uit de oogen 

 van alleronderste geledingen van den primairen stok komen zeer 

 spoedig na het ontkiemen van het riet secundaire stokken te voor- 

 schijn, zoodat de rietplant den vorm van een bundel stengels aanneemt, 



Fig. 23. üe (leelen van de bloem (27 maal vergroot). 



/ schubbetjes; ii vruchtbeginsel; ka helmdraad; ///è', hk^ en 



hk^ helmknoppen van voren, van terzijde en van achteren 



gezien; n helmbindsel; / stijlen; s stempels. 



die alle uit een zelfde punt hun oorsprong nemen, welken vorm men 

 een „stoel" noemt. 



De bladeren zijn afwisselend in twee rijen aan den stengel 

 gezeten ; de scheeden aan den buitenkant met spits aangedrukte borstels 

 bezet, op de grens tusschen de bladscheede en de bladschijf vindt 

 men een zeer weinig ontwikkeld tongetje. De bladschijf is lijn-lancet- 

 vormig of lijnvormig, tot 2 Meter en meer lang, met zeer duidelijke 

 middelnerf, die aan den bovenkant min of meer uitgehold is en van 

 onderen sterk buiten het overige bladoppervlak uitsteekt. Ter weers- 



