88 



korten tijd uit alkalische suikersappen groote klompen dextraan vormt, 

 die somtijds de pijpen en kranen, door welke het sap stroomt, verstopt. 

 Desinfectie met fluoorammoniumoplossing' kan de woekering van dit 

 mikro-organisme tot staan brengen. 



2. Glucose of Dniivensjiiker. 



In elk rietsap komt behalve de .saccharose ook glucose tot 

 een grooter of kleiner bedrag voor, zoowel in onrijp, rijp en overrijp 

 riet, doch het minst in het riet gedurende zijn volle rijpheidsperiode. 



De watervrije glucose, uit eene geconcentreerde oplossing in water 

 uitgekristalliseerd, vertoont zich als harde, zuilvormige kristallen, die bij 

 146° C. smelten, terwijl het meer voorkomende hydraat Cg H^g Üg + H2 O 

 in ondoorschijnende kristalkorsten of als groote, doorschijnende kristallen 

 aanschiet, die bij ongeveer 86° C. smelten. 



Het is niet mogelijk een vast smeltpunt voor dezen vorm van 

 glucose aan te geven, omdat zij zich bij de hooge temperatuur ge- 

 deeltelijk in anhydried en water splitst en dientengevolge haar smelt- 

 punt wijzigt. 



Glucose lost zeer gemakkelijk in water op en ook in alcohol en 

 in methylalcühol, doch niet in aether of in aceton. 



Deze suikersoort doet evenals saccharose het vlak van den ge- 

 polariseerden lichtstraal naar rechts afwijken, doch in mindere mate. 



Wanneer men de draaiing van saccharose op 100 stelt, dan is 

 die van watervrije glucose 79,7 en voor het hydraat 72.5 



Versch bereide glucoseoplossingen vertoonen een veel hoogere 

 draaiing, maar bij langdurig staan bij gewone temperatuur of sneller 

 bij verwarming komt deze op de bovengenoemde waarden terug. 



Verdunde zuren oefenen geen invloed op glucose uit, doch gecon- 

 centreerde minerale zuren ontleden haar op gelijksoortige wijze als 

 de saccharose. Alkaliën verbinden zich met de glucose tot glucosaten, 

 die analoog zijn aan de bij de saccharose besproken saccharaten. In 

 tegenstelling met deze zijn zij niet zeer bestendig, daar, vooral bij hooge 

 temperatuur, de base op de glucose inwerkt en deze tot allerlei organische 

 zuren omzet, die natuurlijk onmiddellijk met de base zouten vormen, 

 zoodat de alkalische reactie afneemt en ten slotte verdwijnt. Al naar 

 selangf van den aard en de concentratie van de base en van de tem- 



