97 Suiker. 



en water, zoodat bij het rijpen de hoeveelheid daarvan steeds minder 

 wordt, zonder evenwel geheel te verdwijnen. 



Komen de suikers uit een jonger blad, waar in het algemeen 

 de assimilatie krachtiger, dus de hoeveelheid gevormde koolhydraten 

 grooter zal zijn, dan bereiken zij den stengeltop. Hier wordt de 

 saccharose gedeeltelijk geïnverteerd en wel des te meer, naarmate de 

 top krachtiger groeit. Hierdoor wordt de isotonische kracht van het 

 celvocht vergroot, hetgeen weer bevorderlijk is voor den groei. De redu- 

 ceerendc suiker wurdt gedeeltelijk gebezigd voor de vorming van 

 cellulose, een ander gedeelte gaat naar het groeipunt toe, verbindt 

 zich daar met stikstofhoudende stoften tot eiwit, terwijl een gedeelte 

 van de suikers in het groeipunt wordt afgezet als zetmeel. 



De reduceerende suiker, die in den top achterblijft, wordt lang- 

 zamerhand verademd, terwijl ook nog een deel daarvan dikwijls tijdelijk 

 in den vorm van zetmeel afgezet wordt, en wel in de bladscheede en 

 in de jonge deelen van den stengel, rondom de banen, waarlangs zij 

 getransporteerd worden. \'olgens onderzoekingen van Kamerling neemt 

 in den loop van een zonnigen voormiddag het droge stofgehalte van 

 krachtig assimileerende bladeren met 15 pCt. toe, niettegenstaande er in 

 dien tijd voortdurend koolhydraten naar den stengel worden afgevoerd. 

 Rekenen wij nu alleen maar den voormiddag en nemen wij aan, dat het 

 assimileerende bladgewicht, per stok 300 gram bedraagt, met een gehalte 

 in den vroegen morgen van 20 pCt. droge stof, dan worden er in dien tijd 

 minstens 300 X 0.20 X 0.15 = 9 gram koolhydraat per stok gevormd. 



Als wij een enkele geleding beschouwen van het oogenblik af, 

 waarop zij ontstaat tot het stadium van rijpheid toe, dan zien wij, dat zij 

 eerst geen suikers, maar als eenig koolhydraat zetmeel bevat. I )it 

 zetmeel wordt langzamerhand opgebruikt, vermoedelijk voor de cellulose- 

 vorming en terzclfdertijd komt de geleding langzamerhand in een 

 statlium, waarin het aan haar vastgehechte blad begint te assimileeren ; 

 suikers stroomen nu toe, de geleding begint te groeien ; van deze 

 suikers blijven de glucose en de fructose voorloopig onveranderd, 

 terwijl de saccharose voor een groot deel wordt geïnverteerd. Ken 

 deel der invertsuiker gaat naar de jonge geledingen aan den top en 

 een ander deel wordt tijdens den groei voor de cellulosevorming 

 gebruikt. Op het oogenblik, dat de geleding volwassen is, bevat zij 

 dus zeer weinig saccharose en veel glucose en fructose. 



Deel II ; 



