98 



Deze beide suikers worden lanozamcrhand tloor liet ademlialings- 

 proces opgebruikt, maar tegelijkertijd stroomt er uit het blad voort- 

 durend nieuwe saccharose en ook glucose en fructose toe, eerstgenoemde 

 wordt nu niet meer geïnverteerd, ook niet verademd, zoodat ten slotte 

 de geleding hoofdzakelijk saccharose en weinig reduceerende suiker 

 meer bevat. 



Eindelijk heeft de geleding een stadium bereikt, waarop het 

 daaraan vastgehechte blad niet meer assimileert en begint af te sterven. 

 Nu neemt de geheele hoeveelheid suikers in de geleding alleen nog toe 

 met hetgeen uit hoogere deelen van het riet toestroomt, dus niet door de 

 hoogere geledingen wordt vastgehouden. Naarmate de afstand van 

 de geleding tot de assimileerende bladeren grooter wordt, wordt de 

 toename van de hoeveelheid suikers geringer, totdat eindelijk het 

 oogenblik bereikt is, waarop in het geheel geen suikers meer naar de 

 geleding worden toegevoerd. Nu vindt er tengevolge van de assimilatie 

 van het chlorophyl aan den buitenkant van het riet wel eene geringe 

 aanwinst van suiker plaats, maar deze verdwijnt tegenover het verlies 

 aan reduceerende suiker door de ademhaling. Deze suikersoort neemt 

 zoolang af, totdat zij in de rijpste geledingen niet meer dan 0.20 O/q, 

 van het gewicht van die geledingen bedraagt, maar geheel verdwijnt 

 ze niet. Wordt echter het stadium van rijpheid van de geledingen 

 overschreden, dan neemt de hoeveelheid reduceerende suiker toe door 

 inversie der saccharose. 



3. Vcm/ee/ing' "uin de verschillcndf bcstanddcclcn ni het net. 



Uit het bovenstaande volgt, dat noch de suikers, noch de andere 

 bestanddeelen over de geheele lengte en breedte van den rietstengel 

 in dezelfde verhouding voorkomen en dat eveneens deze verhoudingen 

 sterk afwisselen naar gelang van den rijpheidstoestand van het riet. 



Het maximale saccharose-gehalte wordt bij groeiend riet gedurende 

 langen tijd gevonden in de geleding, die gelijk ligt met de oppervlakte 

 van den grond, dus boven de jongste geleding, die nog wortels draagt, 

 en bij elke aanaarding zal het maximum iets hooger komen te liggen. 

 Naarmate het riet ouder wordt, nl. bij een leeftijd van 6 — 7 maanden 

 stijgt de plaats van het maximale saccharose-gehalte om eindelijk bij 

 rijp riet vrij dicht bij den top te naderen. 



