14U 



de geulen opgestapelde brokken is ontstaan. Ten slotte zorgt men 

 ervoor, dat ten tijde, waarop men de zware regens van den West- 

 moesson kan verwachten, het riet geheel is aangeaard en dat het 

 daardoor op vrij hooge banken staat, zoodat het regenwater kan af- 

 loopen en zich niet in plassen om de wortels van het riet verzamelt. 

 Het gotensysteem, dat eerst dienst gedaan heeft om in het irrigatiewater 

 in alle deelen van den tuin te leiden, doet nu dienst om het overtollige 

 regenwater weg te voeren. Tegen den tijd, waarop de droogte weder 

 invalt, vult men eenige goten aan of sluit ze af om te zorgen, dat er 

 niet te veel water uit den grond gedraineerd wordt, maar dat deze 

 een voldoenden vochtigheidsgraad behoudt om nu zonder regenval of 

 irrigatie aan de rietwortels het noodige water te verschaffen om het 

 riet levend en frisch te houden. 



Wanneer het riet ten slotte rijp is geworden, hetgeen, al 

 naar gelang van de weersgesteldheid, den aard van den grond en 

 de rietsoort van 1 1 tot 14 maanden na het planten intreedt, wordt 

 het geoogst en daarbij tot den wortel toe uitgegraven. Een tweede 

 snit, zooals men dien in de meeste rietsuikerproduceerende landen 

 kent en die daar soms de meest winstgevende is, wordt, zooals 

 reeds werd opgemerkt, op Java zeer zelden toegepast, doch men 

 oogst er ieder jaar al het in het jaar te voren aangeplante riet 

 en houdt bijna niets voor een volgenden oogst over. De reden 

 hiervan is, dat de tweede en verdere snitten op Java zoo veel 

 minder product opleveren, dat het door de zware grondhuren en de 

 zeer geringe hoeveelheid beschikbaren bouwgrond het voordeeligst is 

 uit het kleine oppervlak aan grond, die aan de suikerondernemingen 

 ter beschikking staat, zooveel mogelijk riet en dan suiker te winnen, 

 terwijl bovendien de werkkrachten op Java zoo overvloedig en goedkoop 

 zijn, dat het zeer goed loonend wordt, de meerdere aan het steeds 

 opnieuw planten verbonden werkzaamheden te bekostigen. In tegen- 

 stelling met de meeste andere rietbouwende koloniën, waar de grond 

 overvloedig en goedkoop is en de werkkrachten schaarsch en duur 

 zijn, heeft Java met zijn 30 millioen inwoners zijn grond zelf ten 

 zeerste noodig voor de teelt van voedingsgewassen en daardoor is de 

 voor den rietbouw beschikbare grond duur en in oppervlakte zeer 

 beperkt. Aan den anderen kant verschaft juist deze talrijke bevolking 

 een uitgebreid aanbod van goedkoope en ter plaats aanwezige werk- 



