Inleidine. 



Alle koffiesoorten, waarvan de boon voor de consumptie geschikt 

 is, behooren oorspronkelijk tehuis in tropisch Afrika. De bekendste 

 en in gekweekten toestand meest verbreide soort, die tot voor veertig- 

 jaar de eenige was, welke in cultuur was genomen, Coffea arabica, 

 is naar alle waarschijnlijkheid oorspronkelijk inheemsch in Abessinië 

 en de daaraan grenzende landen. 



Men neemt gewoonlijk aan, dat deze soort omstreeks het begin 

 der veertiende eeuw in cultuur genomen en naar Arabië werd over- 

 gebracht. Daar heeft deze cultuur grooten opgang gemaakt; gedurende 

 omstreeks vier eeuwen, tot het begin der achttiende eeuw toe, is 

 Arabië het eenige land geweest, waar de koffie op groote schaal 

 gekweekt en van waar dit product in aanzienlijke hoeveelheden 

 uitgevoerd werd. Mokka was in die tijden het centrum van koffie- 

 cultuur en kofhehandel. 



Volgens DuFouK bedroeg in het laatst der zestiende eeuw de 

 uitvoer van koffie van Mokka naar Suez, en vandaar met karavanen 

 naar Damascus en Aleppo gemiddeld 16.000 zakken per jaar. 



In het jaar 1573 maakte Leonard Rauwolf, een Duitsch genees- 

 heer, voor het eerst gewag van koffie in Europa, terwijl Prosper 

 Alpin, als geneeskundige verbonden aan het Venetiaansche gezant- 

 schap in Egypte, in het jaar 1591 eene beschrijving van het zaad gaf, 

 dat hij als geneesmiddel had meegenomen. 



In het jaar 1624 vermeldde Baco van Verui.am in zijn Sylva 

 Sylvarum het gebruik van koffie als zeer algemeen in het Oosten en 

 Mkisnkr schreef in het jaar 162 1 een verhandeling over de kostbare 

 boon. In Italië begon men omstreeks het midden van de zeventiende 

 eeuw koffie te drinken en in 1647 voerde een V'enetiaan, Pietro 

 DEi.LA Vali.e, de koffie te .Marseille in, van welk centrum uit het 



