190 



A. Bloemen okselstandig of zijdelings aan de takken. Meestal 

 niet loofverliezend. Kelk niet met klierachtige tandjes. 



Sectie Ezicoffea. 



B. Bloemen eindelings alleen staande op het einde van korte 

 zijtakjes. Meestal loofverliezend en de bloemen meestal te 

 voorschijn komende voor de bladeren en tegelijk met de 

 bladeren. Kelk met onregelmatige klierachtige tandjes. 



Sectie Paracoffea. 

 II. Bloemkroonslippen van alle bloemen vier. Zaad zonder over- 

 langsche diepe plooi. Kiemvvit op dwarse doorsnede door het 

 zaad niet gevouwen. 



O >ic{erge slacht Lach)iosto»ia. 



Van het ondergeslacht Lachnostoma komt een tweetal soorten op 

 Java voor, waarvan één, Coffea doisijlora een korte vermelding verdient. 

 Deze soort wordt in West-Java in het wild hier en daar aangetroffen, 

 circa tachtig jaar geleden werd de plant door Blume beschreven, later 

 is zij door Koordkrs teruggevonden. 



Het is een lage boom van omstreeks 14 M. hoogte, met slanken 

 stam en ijle kroon die als onderhout in het zware, altijd groene oerwoud, 

 op vruchtbaren, steeds vochtigen grond groeit. De boom komt in het 

 wild voor op dezelfde hoogte, 3 a 4000 voet, waar op Java de aan- 

 plantingen van Coffea arabica ook het beste slaagden. Door Küurders 

 werd Coffea dcnsiflora sterk aanbevolen voor het nemen van proeven 

 met kruising en enten. 



Ook van de sectie Paracoffea komen een tweetal soorten, Cojjea 

 Madiwe/isis en Coffea Bcngalcnsis in Nederlandsch-Indië voor, beide 

 zijn echter zeer zeldzaam. 1) 



Tot de sectie Eucoffea behooren een zeer groot aantal over tropisch 

 Afrika verspreide soorten. Vroeger was alleen Coffea arabica in kuituur, 

 toen deze in hevige mate door de koffiebladziekte aangetast werd 

 en de kuituur dientengevolge in verschillende landen te gronde 

 ging, heeft men omstreeks 1870 Coffea liboica in kuituur genomen. 



1) Het zijn fijntakkige lage heesters, met kleine blaadjes, groote bloemen en 

 kleine, zachte, zwarte vruchtjes. 



