194 



De tijd, die verloopt tusschen bevruchting en vruchtrijping, be- 

 draagt voor eenige soorten (Liberia koffie en naaste verwanten) 

 omstreeks één jaar, bij andere soorten (Java koffie en naaste ver- 

 wanten) enkele maanden minder. 



De rijpe vrucht is langwerpig rond, de lengte varieert tusschen 

 één en enkele centimeters. De kleur is gewoonlijk rood, soms rood- 

 gestreept op gelen ondergrond of geel. Aan den top vindt men den 

 discus terug. 



Gewoonlijk spreekt men van een koffiebes, botanisch is dit minder 

 juist, feitelijk hebben wij te doen met een steenvrucht met twee steenen. 

 De vruchtwand bestaat namelijk uit elrie lagen, waarvan de buitenste 

 vliezig, de middelste vleezig of sappig, de binnenste houtig of leerachtig 

 is. Deze binnenste laag van den vruchtwand, de zoogenaamde hoorn- 

 schil omgeeft dikwijls nog het marktprodukt, men spreekt dan van 

 H..S. koffie of koffie in hoornschil. Is de hoornschil verwijderd, dan 

 spreekt men van „braskoffie", schoone of „gepelde" koffie. 



De twee kernen of steenen zijn langwerpig, tegen elkander afgeplat, 

 aan de platte zijde met een groeve voorzien. Binnen in de hoornschil 

 vindt men het zaad, dat door een zeer dunne, vliezige zaadhuid, het 

 zoogenaamde zilvervlies is omgeven. 



Het rijpe zaad bestaat uit een zeer sterk ontwikkeld kiem wit, waarin 

 een kleine kiem ligt. 



Niet zelden mislukt één der zaadknoppen; de vrucht bevat dan 

 slechts één boon, vergezeld van een schilfertje, da hooinschil der mis- 

 lukte boon. Zulke bessen met één boon zijn uitwendig al aan den 

 scheefgeplaatsten discus te herkennen ; in den regel zijn ze ook meer 

 afgerond van vorm. De boon is in dit geval niet afgeplat maar ook 

 aan de gegroefde zijde afgerond. Men spreekt dan van rondboon of 

 mannetjes koffie (pearl coffee.) 



Als abnormaliteit vindt men ook soms drie of meer boonen in 

 één bes ; er is een variëteit bekend, de veelzadige Menadokoffie, Coffea 

 arabica poly sperma Burck, die deze eigenaardigheid in zeer sterke mate 

 vertoont. Als groote uitzondering vindt men wel eens twee zaden in 

 één hoornschil (zoogenaamde olifantsboonen). 



De gekweekte koffiesoorten bevatten in hunne verschillende 

 deelen caffeïne, zoowel in de bladeren als jonge vruchten maar vooral 

 vindt men dit alkaloïd in de zaden. Bij enkele tot de sectie Eucoffea 



