210 



Robusta. Wat als Qiiilloii op Java geplant wordt is meer homogeen dan 

 de Robusta-aanplantingen. De Qiiilloiikoffie heeft naast de Robusta 

 vermoedelijk een goede toekomst. 



De op Java als Quilloukoffie geplante vorm is vermoedelijk niet 

 identisch met de in Afrika hier en daar aangeplante Coffca cai/cp/iora 

 var. KoiiiloKeiisis, maar het onderscheid tusschen al deze verschillende, 

 naverwante vormen is, wanneer men niet over rijkelijk herbarium- 

 materiaal en tevens over, onder dezelfde omstandigheden opgegroeide 

 levende planten beschikt, buitengewoon lastig. 



Ook de l'ganda koffie, uit het Oost-Afrikaansche merengebied 

 en wel het Engelsche protectoraat L'ganda herkomstig, toont zeer 

 groote overeenkomst met de voorgaande vormen. De bessen zijn hier 

 echter niet zelden tamelijk lang gesteeld en de kleur is meer effen, 

 min of meer bleek paarsrood. 



Ook C. Laiiiriiü'i, die weer uit het Congogebied herkomstig is, 

 behoort tot ele CaiicpIioyaa.c\\i\gQ of Robustaiichtige vormengroep, in 

 hoeverre deze werkelijk identisch is met de op Java als Robusta ge- 

 kweekte vorm, schijnt ook nog niet met volkomen zekerheid uit- 

 gemaakt te zijn. 



6. CuFFEA STENOPHYLLA EN AFFINIS. 



Naast de arabica, de liberica groep en de robusta groep kunnen 

 wij als vierde groep noemen een tweetal soorten met zwarte bessen, 

 namelijk C. sieiiophvlla en C. affinis. C. stiiwpltylla komt in het wild 

 in West-Afrika voor, in Sierra Leone en den Franschen Congo ; zij 

 groeit daar op hoogten van 200 — 550 Meter boven Zee (highland coftee 

 uit Sierra Leone). Hoewel reeds in 1794 door Afzelius beschreven, 

 begon zij eerst een eeuw later de aandacht te trekken. In 1894 werd 

 een hoeveelheid zaad naar Kew gezonden, van waar uit het over 

 verschillende Engelsche koloniën verspreid werd. Zij heeft nergens 

 grooten opgang gemaakt ; het is overal, ook in Nederlandsch-Indië, bij 

 proefaanplantingen gebleven. C. stciiopliylla verschilt van de vorige 

 soorten door haar fijnen bouw en kleine, smalle lederachtige bladeren. 

 De takken zijn dun en buigzaam, de bladeren meer langwerpig dan bij 

 C. arabica, 9 — 12 cM. lang, + 3 cM. breed. De kleur is donkergroen. 

 De bladeren zijn dicht opeen aan de twijgen geplaatst ; deze vertakken 

 zich sterk, zoodat de primaire takken als het ware in bossen van 



