238 



Het blijkt wel uit deze instructie, zooals ook Burck constateert, 

 dat de koffiecultuur toen al op tamelijk intensieve wijze werd uitgeoefend. 



Het scherper toezicht en de uitbreiding, die aan de cultuurgegeven 

 werd, had natuurlijk weer overproduktie ten gevolge. In 1795 lag er 

 in de pakhuizen van de afscheephavens nog een voorraad van 205000 

 pikol uit de voorafgaande driejaar en er was te verwachten een produktie 

 voor Jacatra en de Preanger landen van 92400 pikol, voor Cheribon 

 van 26400 pikol, voor het gouvernement Java van 20000 pikol. 



Dat men toen reeds te maken had met zeer opvallende verschillen 

 in opbrengst in verschillende streken blijkt wel daaruit, dat men in 

 jacatra en de Preanger landen gemiddeld van 370 boomen één pikol 

 marktküfhe kreeg, in Tangerang en Grinding van 2547 boomen, in 

 Soemedang van 224 boomen. 



Met de cultuur in het gouvernement Java ging het in die jaren 

 nog niet naar wensch ; in 1796 wordt gerapporteerd, dat er in den 

 Oosthoek slechts 20.000 boomen vrucht dragen van de 500.000, die 

 er den leeftijd voor hebben. De overige 480.000 zijn in de alang 

 alang verstikt. In den omtrek van .Semarang waren geheele vrucht- 

 dragende tuinen, die meer dan 10.000 boomen van 3 £1 4 jaar oud be- 

 vatten, omgehouwen. 



Toen in 1808 Daendels de regeering aanvaardde, leverde geheel 

 Java ± 120.000 pikols per jaar op. De algemeene vooruitzichten voor 

 de koffiecultuur waren op dat tijdstip zeer gunstig, omdat de cultuur 

 in West-Indië achteruitging, o.a. tengevolge van de negeropstanden 

 op Haïti. Daendels regelde de koffiecultuur voor geheel Java en volgde 

 daarvoor de inrichting, tlie daarvoor reeds in de Preanger- en 

 Jacatrasche landen was ingevoerd, dus voorschriften ongeveer conform 

 de instructie van Rolff van 1789. 



Daendels benoemde een inspecteur generaal voor de koffiecultuur 

 en binnen drie jaar waren er 45 millioen boomen bijgeplant, zoodat 

 het aantal daarmede tot 73 millioen werd opgevoerd. Er werd voor 

 de oude tuinen op een produktie van 120.000 pikol, voor de nieuwe 

 tuinen van 180.000 pikol gerekend. Volgens Daendels moest de 

 koflïe onmiddellijk aan de planters betaald worden tegen ongeveer 

 3 cent per pond, de regenten en mindere hoofden kregen een rijksdaalder 

 per pikol van 126 of 128 pond, de verdere kosten kwamen voor rekening 

 van het Gouvernement. Met deze voorschriften kwam een einde aan 



