244 



In 1862 of 63 was VAN Spall met een regeeringsopdracht op 

 Ceylon geweest, teneinde daar een studie te maken van de zeer 

 bloeiende kofhecultuur. In zijn rapport -werd uitvoerig uiteengezet hoe 

 deze cultuur aldaar buitengewoon intensief werd uitgeoefend, weinig 

 schaduw, ruime plantwijdte, intensieve grondbewerking en bemesting, 

 en dientengevolge zeer hooge produkties opleverde. In de nu volgende 

 jaren wordt de cultuur op Java meer en meer gereglementeerd, zoo 

 vindt men bijv. in het Koloniaal Verslag van 1871 uitvoerige gegevens 

 over de talrijke registers en leggers, die door de ambtenaren ter wille 

 van deze cultuur moeten worden aangehouden. 



Het jaar 1872 vormt in zekeren zin een keerpunt; in dat jaar 

 werd aan van Gorkom, Holle en Ples opgedragen een handleiding 

 voor de gouvernementskoffiecultuur samen te stellen. In dit jaar werd 

 ook in de Preanger Regentschappen ingevoerd een nieuwe regeling, 

 die enkele jaren later, als zoogenaamde Preangerregeling ook in de 

 andere residenties toepasselijk werd verklaard. In het kort kwam de 

 Preanger regeling daarop neer, dat een intensievere cultuur in de 

 nabijheid van de dessa's op minder vruchtbare en lager gelegen gronden 

 werd ingevoerd inplaats van de e.xtensievere cultuur op grooteren afstand 

 van de desa's, op versch ontgonnen boschgronden. 



Op het tijdstip, waarop de Preanger regeling werd ingevoerd, waren 

 de produkties al van omstreeks 1857 af langzaam maar gestadig aan 

 het dalen ; door de invoering van deze regeling werden zij weer op- 

 nieuw tot hooger peil opgevoerd, maar voor slechts betrekkelijk korten 

 tijd. Gedurende eenige jaren is men, zooals uit de Koloniale Verslagen 

 blijkt, over de Preanger-regeling die in de jaren van 1872 tot 77 

 successievelijk op geheel Java werd ingevoerd, zeer voldaan geweest. 

 In 1881 komen er echter al uitlatingen in deze verslagen voor, waaruit 

 blijkt, dat met de Preanger regeling toch niet het volmaakte bereikt 

 was en enkele jaren later, in 1887 en 88, wordt ronduit erkend, dat men 

 met de zoogenaamd intensieve cultuur toch op een dwaalweg is geweest. 

 Volgens schrijver dezes heeft de fout echter niet zoo zeer gelegen in 

 het intensievere karakter van de cultuur als wel daarin, dat men gemeend 

 heeft met behulp van de intensieve cultuurmethode ook minderwaardige, 

 lager gelegen gronden, dichter bij de desa's voor de kofhecultuur te 

 kunnen gebruiken. Waar de koffie werd geteeld onder zeer gunstige 

 groeivoorwaarden, wat klimaat en grondgesteldheid betrof, dus op 3 



