248 



„van koffietuinen wegens het geheel mislukken van de vroegere proeven 

 „op groote schaal. Het schijnt, dat de toen genomen maatregelen niet 

 „altijd even doeltreffend waren, daar vele der verlaten tuinen den indruk 

 „geven, dat de keus der gronden niet gelukkig moet geweest zijn. 

 „Na al den vergeefschen arbeid in die tuinen is er vooreerst weinig kans 

 „om deze wijze van cultuur met eenig goed gevolg weer in te voeren. 

 „Dit is te meer te betreuren omdat thans op groote schaal in bosschen 

 „en om de huizen in de kampongs koffie wordt geplant, zonder dat 

 „gelet wordt op eenige voorwaarde om den koffieboom welig te 

 „doen tieren. 



„De jonge plantjes, die bij millioenen in de zoogenaamde koffie- 

 „tuinen voorkomen, zijn zonder eenige voorzorgsmaatregel en in den 

 „regel op zeer korten afstand van elkander in het bosch in den grond 

 „gestoken, nadat eenige der zwaarste boomen zijn omgekapt. Een 

 „jaar lang worden die plantjes aan zich zelve overgelaten, voordat er 

 „aan gedacht wordt, te onderzoeken hoe het er mede staat. Daarna 

 „wordt de tuin, zooals men het noemt, geopend d.i. de aanplanting 

 „ontdaan van het ellenhooge onkruid waaronder de koffieplantjes 

 „verscholen zijn. Onder die omstandigheden is de oorzaak niet ver te 

 „zoeken, dat van een aantal van io6 millioen vruchtdragende boomen 

 „een oogst van circa 142 000 pikols wordt verkregen." 



Van omstreeks 1850 tot omstreeks 1870 is er op zeer groote 

 schaal volkomen vrijwillig koffie geplant door de bevolking op Sumatra's 

 Westkust en het produkt in de pakhuizen geleverd. De cultuur was zeer 

 extensief, maakte ternauwernood aanspraak op den naam van geregelde 

 cultuur, maar de bevolking had er heel weinig moeite mee en kreeg 

 gemiddeld per bouw lage maar in het totaal toch zeer hooge oogsten. 

 Tusschen 1860 en 1870 waren de produkties gemiddeld 150.000 pikols 

 per jaar. 



In de periode van 1870 tot 1880 is men zich toen meer en 

 meer van ambtelijke zijde met de cultuur gaan bemoeien en heeft 

 een overeenkomstige intensieve cultuur als die op Java ingevoerd 

 met hetzelfde resultaat. De produkties gingen meer en meer achteruit 

 en in 1908 moest de gedwongen cultuur en levering afgeschaft worden. 

 Bij den achteruitgang van de cultuur op .Sumatra's Westkust heeft de 

 koffiebladziekte in mindere mate medegewerkt dan dit op Java het geval 

 is o-eweest. 



