271 Koffie. 



de zaden met een dun laagje aarde bedekt en de aarde behoorlijk 

 vochtig gehouden. Soms wordt voor dat doel wat gras of alang-alang 

 op den grond gelegd ; het verdient aanbeveling dit materiaal eerst fijn 

 te hakken, omdat anders bij het uithalen de teere jonge koffieplantjes 

 licht beschadigd worden. Een groot voordeel van een dergelijke 

 grondbedekking is, dat de bovenlaag beter los blijit, geen korsten 

 vormt en dat er zich geen wieren op ontwikkelen, die het indringen 

 van zuurstof in den grond belemmeren. 



Al naar gelang van de soort en de droogte van het zaad, duurt 

 het vijf tot zeven weken, eer dit opkomt. Men ziet eerst een roodachtig 

 gekromd steekje met de bocht boven den grond komen ; daarna strekt 

 het zich en tilt tegelijkertijd het zaad uit den grond. 



Wanneer de kiemwortel niet gemakkelijk in den grond dringen 

 kan of wanneer de zaden niet voldoende met aarde bedekt en deze 

 niet orenoegzaam aangedrukt is, wordt, teneevoloe van den door den 

 kiemwortel uitgeoefenden druk, het zaad te vroeg uit den grond 

 gewerkt, zoodat de kiemplant zich niet normaal ontwikkelt. 



Bij de normale kieming verheft de boon zich op een groenachtig 

 stengeltje ongeveer 5 cl\l. boven het bodemoppervlak; in dit stadium 

 wordt het jonge plantje „soldaatje" genoemd. Een paar weken later 

 barst het hoornschilletje open en er verschijnen twee dikke ronde 

 blaadjes, de zaadlobben, die er ineen gefrommeld ineenzaten maar 

 zich nu ontplooien en horizontaal uitspreiden; plantjes die een stel van 

 twee zulke donkergroene, ronde blaadjes dragen worden „kepelans" ge- 

 noemd. Aan den top van het stengeltje, tusschen de twee zaadlobben, vindt 

 men een knopje, dat tot een geleding van den stengel met twee bladeren 

 uitgroeit; de bladeren hebben van nu af aan den vorm van de gewone 

 loofbladeren, zijn echter aanvankelijk wat kleiner. Eerst bij de plantjes 

 van 6 tot 8 maanden oud of ouder gaan zich takjes vormen; zij komen 

 tegelijk met de bladeren, in welks oksel zij zitten, te voorschijn. Groeit 

 aan een der onderste bladeren later nog een okselknop uit, nadat 

 het blad reeds volgroeid is (bijv. wanneer de eindknop van het plantje 

 afgevreten wordt door een insekt) dan ontstaat er een loot en geen 

 gewone zijtak. 



Indien de zaden eerst dicht bijeen ter kieming zijn uitgelegd, 

 moeten zij zoo vroeg mogelijk worden verspeend en op grootcren 

 afstand van elkander worden overecijlant. Dit eeschiedt het best 



