285 Koffie. 



Vooraf wordt nagegaan hoeveel men op dien dag denkt te beplanten 

 en het benoodigde plantmateriaal wordt dan den avond te voren uit- 

 gegraven en voor transport gereed gezet. 



Het planten met poeterans, met mandjes of met potjes behoeft 

 nauwelijks nader beschreven te worden. De plantjes worden naar het 

 terrein gebracht en verdeeld, zoodat bij elk plantgat er een komt te 

 staan. In de grond in de plantkuilen — die na het vullen tengevolge 

 van de regens reeds wat bijgezakt is — wordt met de hand een 

 kleine holte gemaakt, waarin de kluit van den poeteran, (resp. het 

 mandje of mestpotje) past ; deze wordt er dan zoo ingedrukt, dat het 

 plantje recht staat en het bovenvlak iets hooger ligt dan de 

 omgevende grond ; daarna wordt de grond er omheen geëffend en 

 tegelijk met den poeteran wat aangedrukt, zoodat het geheel één vlak 

 vormt met het omliggende terrein. 



Bij het planten zonder kluit — met tjaboetans — gaat men 

 eenigszins anders te werk. In het midden van het gevulde plantgat 

 wordt met een stok, die heen en weer gezwikt wordt, een gat gemaakt ; 

 het plantje wordt nu met de wortels tegen den wand van het gat 

 aangelegd, met den wortelhals een weinig dieper dan het grondopper- 

 vlak ; het gat wordt met de hand met aarde gevuld; daarna wordt 

 het plantje iets naar boven getrokken en ten slotte de aarde er om 

 heen aangedicht en vlak gesteken. 



Indien er kort na het planten droog weder komt, verdient het 

 aanbeveling de plantjes — vooral wanneer er zonder kluit is geplant — 

 tegen uitdroging te beschermen door er een paar palmbladeren naast 

 te steken, die een schaduwdak vormen. 



Thans dienen nog tusschen de koHïcplanten de schaduwboomen 

 uitgeplant te worden. De invloed van de schaduwboomen, de ver- 

 schillende soorten en de plantwijze er van, zullen in een afzonderlijk 

 hoofdstuk over het schaduw-vraagstuk worden behandeld en kunnen 

 hier dus verder onbesproken blijven. 



Op terreinen, die sterk aan den wind zijn blootgesteld, op heuvel- 

 ruggen bijv. of op hellingen, waar geregeld de uitdrogende Oosten- 

 wind langs strijkt, dient de aanplant door een „windpagger" beschermd 

 te worden. Hiervoor worden exemplaren van een of andere snel- 

 groeiende boomsoort, die een dichte kroon vormt, in een rij loodrecht 

 op de heerschende windrichting, dicht opeen geplant, zoodat zij den 



