293 Koffie. 



(teki) met kleine knulletjes aan de lange clraadvormiCTe wortelstokken. 

 Niet alleen zijn deze grassen schadelijk voor de koffie, maar zij zijn 

 bovendien zeer moeilijk uit te roeien, wanneer zij eenmaal post hebben 

 gevat. De meest afdoende bestrijdingswijze van deze onkruiden is het 

 uitvorken van de wortels uit den grond. In oude achteruitgaande tuinen, 

 waarin ook de schaduwboomen minder blad dragen, komt de alang- 

 alang op de kale plekken te voorschijn en is dan het beste te ver- 

 wijderen dot)r in den regentijd den grond twee- of driemaal ilink om te 

 spitten : de wortelstokken van het gras rotten dan weg en door dan 

 de schaduwboomen zoo spoedig mogelijk weer aan te ijlanten, gaat 

 men den wederopgroei van de grassen tegen. 



In gevallen, waarin het schadelijke onkruid niet door beschaduwing 

 is weg te houden, zooals bijv. in de jonge aanplanting, past men 

 meer en meer voor grondbedekking groene bemestingsgewassen, Legu- 

 minosen, in plaats van goedaardig onkruid toe. Dergelijke groene be- 

 mestingsgewassen werken ook door het verzamelen van stikstof nuttig" ; 

 wij komen hierop bij de bespreking van de bemesting terug. 



F. Het onderhoud van de aanplanting. 



Het onderhoud van de aanplanting zelf bestaat in het toppen en 

 snoeien van de kofheboomen en van de schaduwboomen. In den regel 

 worden de koffieboomen getopt. Men bevordert zoodoende de ontwik- 

 keling van den boom in de breedte, de aanplant wordt daardoor beter 

 gesloten en de grond beter beschut. Bovendien krijgt men tengevolge 

 van het toppen een rijkelijke ontwikkeling van secondair en tertiair hout, 

 waardoor de boom meer gelegenheid krijgt voor vruchtvorming en ten 

 slotte wordt het plukken veel gemakkelijker. 



Wanneer men een aanplant bijv. op 6 voet wil toppen, wacht 

 men tot alle boomen die hoogte overschreden hebben; met behulp van 

 een lat van 6 voet, die tegen eiken stam gehouden wordt, kunnen dan 

 alle tot op de gewenschte hoogte worden ingekort. Een gevolg van 

 het toppen is, dat het bovenste takkenpaar zich zeer sterk ontwikkelt, 

 hetgeen een gevaar oplevert, namelijk, dat de top van den stam tusschcn 

 dit takkenpaar gaat inscheuren of splijten. Om dit te voorkomen neemt 

 men van het bovenste takkenpaar er één weg of men kort van den 

 knoop, die onder het doorgesneden stcngellid zit, beide takken in, 

 zoodat de stam dan als het ware in een knoop eindigt. 



