Thee 



Inleiding. 



Reeds vele eeuwen vóór Christus was de thee hi China bekend 

 en werd het aftreksel van de bladeren dier plant door de Chineezen 

 gedronken. 



Hollandsche zeevaarders raakten met dit artikel op hunne reizen 

 naar het verre Oosten bekend en brachten het geurige product mee 

 naar hun vaderland, en op deze wijze leerden de Hollanders het gebruik 

 van dit genotmiddel kennen. Men zegt, dat er in den eersten tijd veel 

 werd gezondigd tegen de juiste manier om de thee te gebruiken en 

 dat de bladeren wel eens in het water werden gekookt, ja zelfs dat, 

 in onwetendheid omtrent het gebruik van dit nieuwe genotmiddel, de 

 gekookte bladeren werden gegeten ; maar hoe dit zij, spoedig leerde 

 men dezen heerlijken drank beter kennen en waardeeren. Hij bleek 

 niet alleen een genotmiddel, doch vond ook toepassing als medicijn ; 

 vooral zijn opwekkende kracht werd spoedig erkend, zoo o. a. door 

 den bekenden schrijver Kampfer, die zich als volgt over de thee 

 uitlaat: „Ik geloof, dat er tot heden geen plant in de wereld bekend 

 is, welkers aftreksel of afziedsel de maag zoo licht valt, rasser door 

 het lichaam gaat of zoo zachtjens de doffe geesten verfrischt en het 

 verstand en gemoed verkwikt". 



Dit „excellente kruit" kreeg dan ook spoedig grooten naam en 

 werd om zijne eigenschappen zeer geroemd. De Hollandsche koop- 

 lieden drongen bij de regeering aan, zelf in onze eigen Oost-Indische 

 bezittingen thee te gaan verbouwen ; dit was echter gemakkelijker 

 gezegd dan gedaan. Herhaaldelijk werden theepitten naar onzen Oost 

 gezonden, maar de pogingen bleven in den eersten tijd steeds vruchte- 



