359 Thee. 



aantal Chineezen daarvoor aan. Allen beweerden het vak goed te 

 kennen, en velen togen aan het werk, doch alras bleek, dat het meeren- 

 deel dezer lieden geen flauw begrip van de praktijk der theebereiding 

 hadden ; zij wisten niet hoe zij den fijnen geur der Chineeschc thee 

 moesten opwekken en werden spoedig weer ontslagen. 



Nogmaals toog Jacobsox naar China, om van daar echte thee- 

 bereiders mee te nemen en het gelukte hem er een tiental aan te 

 werven, die te Wanajasa aan het werk werden gezet; ongelukkigerwijze 

 had er in het volgende jaar een opstootje plaats tegen de Chineezen 

 in Cheribon en daarbij werden ook deze theebereiders liij vergissing 

 vermoord. 



Ook een aantal werktuigen en instrumenten voor de bereiding 

 nam Jacobson mee uit China, doch het eindresultaat was en bleef 

 verre van gunstig, zoodat men de thee steeds beneden de markt 

 moest verkoopen en de productiekosten hooger bleven dan de ver- 

 koopprijs bedroeg, die in Holland verkregen kon worden. 



Ook de cultuur was en bleef gebrekkig; de producties per bouw 

 bleven uiterst gering, zoo bijv. op Wanajasa zelf kreeg men 



in 1S34 van 500.000 heesters niet meer dan 3.500 

 „ 1835 „ 600.000 „ „ „ „ 5.000 



., 1837 „ 600.000 „ „ „ „ 19.000 



en in het volgende jaar niet meer dan 23.000 pond thee. 



Door deze lage producties werd de kostprijs van de thee natuur- 

 lijk zeer hoog; hij beliep bijvoorbeeld in 1S41 per 1000 pond niet 

 minder dan / 1120. — , terwijl men op de markt niet meer dan /'i. — 

 per pond kou verkrijgen, dus leed men per 1000 poml een verlies 

 van J 1 20. — . 



Ten einde raad besloot de regeering de theecultuur op te geven; 

 de bestaande aauplantingen werden eerst aan particulieren verhuurd 

 en later verkocht, zoodat in het jaar 18Ó5 alle bemoeiing van de 

 regeering met de theecultuur had opgehouden. 



Ook in I'ritsch-Indië had zich intusschen de theecultuur ontwikkeld; 

 in de eerste jaren voerde men daar, evenals op Java, pitten uit China 

 in. Reeds omstreeks 1825 werd evenwel de ontdekking gedaan, dat 

 er in de valleien van de Hramapoetra, in de landstreek Assam, eene 

 theesoort in het wild groeide. Men hield deze soort, die men Assam 



