360 



thee noemde, eerst voor ongeschikt voor de bereiding van thee, 

 zoodat er vele jaren daarna, zelfs nog in 1856, theepitten uit China 

 werden ingevoerd. Doch alras bleek het, dat deze meening omtrent 

 de waarde der Assam thee ongegrond was en dat deze plant wel 

 degelijk goede thee kon opleveren, als men maar een geschikte 

 methode van bereiding toepaste. Naarmate men beter hiermee bekend 

 werd, bleek de Assam thee niet alleen geen minderwaardig, doch 

 een voor onzen Europceschen smaak beter, aangenamer smakend 

 product te kunnen leveren, dan de Chineesche. En dit was niet het 

 eenige voordeel van de Assam thee boven de Chineesche, doch de eerste 

 bleek ook in staat veel meer product per eenheid van oppervlakte te 

 geven. Toen dan ook de Assam thee overal bekend werd, was het 

 met de Chineesche thee, althans in Britsch-Indië, gedaan. In 1873 

 begon men de Assam thee op Java in te voeren en het succes dezer 

 nieuwe cultuurplant was groot ; men zag ook daar spoedig de groote 

 voordeden van het nieuwe product en naarmate zich deze kennis 

 meer verbreidde, geraakte de Chineesche thee meer op den achter- 

 grond. Nieuwe theelanden werden aangelegd, alleen van Assam thee, 

 en oude theetuinen werden gerooid en herplant met deze soort, zoodat 

 er dan ook heden ten dage nog maar weinig Chineesche thee is 

 overgebleven en er sedert vele jaren niemand meer aan denkt deze 

 soort aan te planten. Van de oude gouvernementslanden werden er 

 vele geheel herbeplant en weinige hebben thans nog wat Chineesche 

 thee, alleen op plaatsen, waar deze onder bijzondere gunstige condities 

 groeide, of waar bijzondere omstandigheden de conversie tegenwerkten. 



De veranderingen bleven echter niet beperkt tot de cultuur, ook 

 de Javasche theefabrieken ondergingen vooral in den loop der laatste 

 25 jaren een algeheele verandering. De kleine oude gouvernements- 

 fabriekjes, waarin men bijv. de thee in de buitenlucht verflensde op 

 tampirs (ronde platte borden van bamboevlechtwerk, met een opstaand 

 randje van circa 2 cM. hoog) of op den vloer der fabriek ; waar de 

 thee met de hand of op de eenvoudige gebrekkige eerste roltafels 

 gerold werd en waar zij op houtskoolvuurtjes werd gedroogd, zij zijn 

 nu geheel uit den tijd en bestaan nog alleen in onze herinnering. 



Toch is het nog niet zoo heel lang geleden, dat menige Javasche 

 theefabriek voor het drogen van haar product alleen aangewezen was 

 op deze vuurtjes en ik herinner mij nog den tijd, kort voor 1900, 



