367 Thee. 



kleurloos en in droj^en toestand is de tannine wit, wordt echter heel 

 gemakkelijk door oxydatie bruin oekleurd. In het bijzonder in alkalische 

 oplossing is de theetannine zeer gemakkelijk te oxydeeren en wordt 

 dan donkerbruin tot zwart. 



2^'. TheefcriHoit. Evenals vele andere plantenorgancn, bevatten 

 ook de theebladeren een ferment, dat men op gelijke wijze als de 

 meeste andere fermenten in poedervorm kan afscheiden. Het geheel 

 versche blad wordt fijngehakt of gemalen en het bladmoes onmiddellijk 

 daarop uitgeperst. Het uitdruipende sap is eerst troebel en door een 

 weinig bladgroen gekleurd, doch wordt bij eenigszins sterker persen 

 geheel helder en is alleen eenigszins geel gekleurd. Het helder gefil- 

 treerde sap wordt in 4 a 5 maal de hoeveelheid alkohol uitgegoten 

 en geeft nu een witgrijs neerslag van onzuiver ferment, dat door decan- 

 teeren en hltreeren van de vloeistof kan worden gescheiden. Om het 

 ferment geheel wit te krijgen kan men het nog eens of twee keer in 

 een weinig water oplossen en neerslaan met alkohol. Het is nu nog 

 altijd niet zuiver, maar of en in hoeverre een ferment ooit zuiver is, 

 is moeilijk na te gaan, zoolang het niet gekristalliseerd is en een 

 gekristalliseerd ferment is nog nooit (uit welke plant ook) verkregen. 

 Het „ruwe ferment", dat wij op de bovenomschreven wijze hebben 

 bereid, bevat steeds veel kali en phosphorzuur en ook vrij veel 

 mangaan en magnesia, verder o. a. nog kalk en een weinig stikstof 

 benevens organische bestanddeelen. 



Eene karakteristieke eigenschap van dit ferment is zijn oxydeeren- 

 de werking op de theetannine. Voegt men bij een verdunde looistof- 

 oplossing een weinig van dit versch bereide ferment, dan wordt deze 

 oplossing bij eenig staan bruin gekleurd. Langzamerhand vormt zich 

 een troebeling en daarna een bruin neerslag, dat zich op den bodem 

 afzet. De tannine is door het ferment geoxydeerd ; het ferment 

 heeft dus een oxydeerendc werking en daarom noemt men het een 

 „oxydase". 



Daar de werkzaamheid van het ferment bij het herhaaUle oplossen 

 en precipiteeren afneemt, zoo is het aan te raden, wanneer men de 

 eigenschappen van het ferment nader bestudeeren wil, het niet uit het 

 blad af te scheiden, maar het blad eenvoudig bij lage temperatuur te 

 drogen, bijv. in een bus of bak, waarin ongebluschte kalk is gebracht. 

 .Spreidt men hierin een niet te groote hoeveelheid blad uit, dan is dit 



