369 Thee. 



de bittere smaak, ilien de thee soms kan hebben, is dus niet van de 

 cafteïne, maar komt van de ontledingsproducten van de looistof. 



5I--. \'erder komen er in de thee nog een groot aantal stoffen 

 voor, die noch bij de fabrikatie, noch bij het drinken van thee een 

 overwegende rol spelen. Wij noemen eerst de eiwitaclitigc stoffen, die 

 gretig het looizuur opnemen ; hoe jonger het blad, des te meer eiwit- 

 achtige stoffen zijn daarin tegenwoordig. 



De celhclosc, eene stof die chemisch inactief is en dan ook geen 

 rol speelt bij de fermentatie der thee. 



X'^erder vinden wij in het theeblad nog een aantal organische 

 zuren, als oxaalzuur, citrocimiiti\ pcc/i/iczniir, etc, die meest als kali- 

 of kalkzouten aanwezig zijn ; voorts nog andere plantcn-alkaloïden dan 

 caffeïne nl. tlicojilinc, thcobronünc, adciiiuc, etc. 



.biorganisclie bestanddcelen. Wordt het theeblad (jf tle thee voorzichtig 

 verbrand, dan blijft er een witte, gele of grijsgele asch over ten bedrage 

 van ongeveer 5 a 6",) op het gewicht van de droge stof berekend. 



Zij bestaat in hoofdzaak uit de volgende bestanddeelen : 



Kali 40 tot 50 0/0 



Xatron 0,3 



Kalk 8 „10 



Magnesia 7 „10 



Aluminiumoxyde 0,2 



Mangaano.xyde 0,05 



IJzeroxyde 0,05 „ 0,5 „ 



Koperoxyde sporen 



Phosphorzuur 12 tot 20 „ 



Zwavelzuur 5 „ 7 



Chl(jor 0,5 „ 1,5 „ 



Kiezelzuur 0,5 „ 4 „ 



Koolzuur 5 „ 10 „ 



Wij zien, dat de asch bijna voor de helft bestaat uit kali en verder 

 dat zij rijk is aan phosphorzuur, kalk en magnesia. Merkwaardig is 

 het groote verschil in samenstelling van de asch der verschillende 

 theesoorten. 



De eene bevat bijv. slechts 0,05 '^o mangaanoxyde en de andere 

 niet minder dan 60 maal zooveel, nl. 3''(,. Bij de overige bestanddeelen 



t)F.tl. II. 21 



