870 



is het verschil weliswaar minder groot, maar soms toch zeer aanzienlijk. 



Dit groote verschil in samenstelling van theeasch heeft voor het 

 grootste deel zijn oorzaak in den onderdom van het geplukte blad, 

 voor een ander deel in den aard van den grond, in de soort (variëteit) 

 der thee, in het rangnummer van den pluk, etc. 



Hoe ouder het blad is, des te grooter wordt het gehalte aan 

 onoplosbare aschbestanddeelen, als kalk en magnesia, en des te kleiner 

 wordt het gehalte- aan oplosbare bestanddeelen als kali, phosphorzuur. 



De grond heeft vooral op sommige bestanddeelen invloed ; het 

 allerbeste is dit te merken aan mangaanarme en -rijke gronden, waarvan 

 de thee eveneens mangaanarm en -rijk is. 



Zeer duidelijk is dit ook voor sommige andere bestanddeelen, 

 als natrium en aluminium, die naar het schijnt, een ander metaal 

 kunnen vervangen. Zoo hebben ook kalkrijke gronden een kalkrijke 

 thee en eveneens staat het met magnesia. Het gevolg is, dat op 

 sommige gronden een thee groeit, die meer kalk bevat dan magnesia, 

 en omgekeerd op andere een thee met hooger magnesia- dan kalkgehalte. 



Om te weten op welke wijze al deze anorganische stoften in 

 het blad voorkomen, zou men alle stoften moeten kennen, die het 

 blad samenstellen en daarvan zijn wij nog verre verwijderd. Wij weten 

 het alleen van sommige stoff'en, die uit het blad geïsoleerd zijn. Zoo 

 komt bijv. de kalk gedeeltelijk voor als onoplosbaar calciumoxalaat, 

 dat men als groote kristallen in de bladeren vindt. .Magnesia komt in 

 een van kalk atwijkenden vorm voor (al kan het de kalk ook voor 

 een deel vervangen), zoo bevat bijvoorbeeld het ferment der thee steeds 

 meer magnesia dan kalk. Kali en phosphorzuur komen waarschijnlijk 

 gedeeltelijk aan elkaar gebonden als kaliumphosphaat voor, deels ook 

 als elementen van het eiwit, waarin ook zwavel voorkomt. 



