372 



Kina Maatschappij in de Kedoe, zoodat men gerust kan beweren, dat 

 de thee niet kieskeurig is aangaande den aard van den grond, noch 

 wat aangaat de hoogte, waarop zij groeit. 



Het centrum der Javasche theecultuur bevindt zich in de Preanger 

 Regentschappen, alwaar de meeste theelanden liggen op de hellingen 

 der vulkanen en een gedeelte in het Zuiden op sedimentaire gronden. 



Volgens een vrij nieuwe kaart uitgegeven van wege de „Soeka- 

 boemische Landbouw-Vereeniging" vindt men alleen in de Preanger 

 niet minder dan een 150-tal ondernemingen, die theecultuur drijven, 

 hetzij uitsluitend, hetzij in verbinding met een of meer andere 

 cultures. 



Ook ten Westen en ten Noorden van de Preanger liggen een 

 aantal theeondernemingen, nl. in Buitenzorg, Krawang en Cheribon. 



In Midden-Java vinden wij theelanden, voornamelijk op de hel- 

 lingen van den Prahoe, den Sindoro, den Soembing en den Oengaran, 

 en wel in de residenties Pekalongan, Kedoe en Semarang. 



Eindelijk vinden wij ook in Oost-Java een aantal theeonder- 

 nemingen, nl. de meeste gelegen op de hellingen van den Smeroe en 

 den Keloet, in de Residentie Pasoeroean. 



Al deze landen behalve sommige in Zuid-Preanger liggen op de 

 hellingen der vulkanen, en dus op vulkanische gronden, die evenwel 

 volstrekt niet alle gelijk zijn; men vindt hieronder vooreerst de jong- 

 vulkanische en de ouder-vulkanische gronden. De eerste liggen het 

 dichtst bij den top. 



\'erder naar beneden op grooteren afstand van den krater ver- 

 wijderd, liggen dan de oudere eveneens vulkanische gronden. 



Zeer duidelijk vinden wij deze verschillen bijv. op den vulkaan 

 „Gedeh"; hier hebben wij twee soorten gronden, nl. de bovengelegen 

 gronden, waarop de ondernemingen „Gedeh", „Goalpara", „Perbawati" 

 etc. liggen en de lager gelegen oudere gronden, waarop de onder- 

 nemingen als „Sinagar" enz. aangelegd zijn. Hoewel deze gronden 

 alle vulkanisch zijn en wel van denzelfden vulkaan afkomstig, zoo is 

 er toch een groot verschil aan te wijzen. De hoogere gronden zijn 

 zeer steenachtig, grijs en sterk aan het verweeren en de benedenste, 

 oudere zijn bruin tot roodachtig, zonder steenen, en veel minder sterk 

 verweerende (zijn reeds verweerd). 



Het meest moet het verwonderen, dat de steenen bij de verweering 



