373 Thee. 



verdwijnen, terwijl de kleur van i^'rijs verandert in bruin. Deze steenen, 

 de andesietgesteenten der vulkanen, bestaan voor een deel uit dubbel- 

 silicaten van ijzeroxydule en een of meer andere metaalo.xyden, (kali, 

 kalk, aluminium, etc). Zij worden gemakkelijk geoxydeerd door de 

 vochtige warme atmosfeer en dientengevolge gaat het ijzeroxydule in 

 het bruine of roode ijzeroxyd over. De steenen vallen uiteen en er 

 ontstaat een meer of minder fijn zand, dat bij verdere verweering 

 steeds fijner wordt en een egaal roode of bij aanwezigheid van humus 

 een bruine kleur aanneemt. 



Bij deze betrekkelijk snelle ontleding van den grond worden 

 vele voedingsstoffen voor planten vrij en zoo ontstaat op deze gronden 

 een weelderige vegetatie, die de humusvorming in de hand werkt. 

 \'andaar, dat ook deze nieuw-vulkanische gronden steeds een zeer 

 groot humusgehalte bezitten, tlat, als zij in kuituur genomen worden, 

 langzamerhand weer slinkt. Dit gaat echter niet zoo schielijk of de 

 oudere vulkanische gronden, waarop de meeste javasche theconder- 

 ncmingen liggen, zijn bijna steeds nog humusrijk. F.ene kwestie van 

 het allergrootste belang is het, dat men dezen humusrijkdom zoolang 

 mogelijk ziet te bewaren. Liet dit vroeger door de onoordeelkundige 

 behandeling door de inlandsche bevolking dikwijls te wcnschcn over 

 (men denke aan de ('louvernements-koffiecultnur, die weliswaar onder 

 toezicht van i'Iuropcanen, nl. de controleurs werd getlreven, doch 

 waarbij deskundig toezicht gewoonlijk ontbrak) tegenwoordig is daarin 

 eene groote verbetering gekomen, zoowel door oordeelkundigen aanleg 

 van de tuinen als do(M- doelmatige behandeling van den grond tijtlens 

 de cultuur. Vooral door een goed aangelegd afwaterings-systeem, dat 

 afspoeling tegengaat en door groene bemesting, die nieuwe organische 

 bestanddeelen in tien grond brengt en daardoor humusvorming in de 

 hand werkt, wonlt veel gedaan tegen de vermindering van het humus- 

 gehalte van den grond. 



De Javasche theegronden hebben een humusgehalte van 4 tnt 

 20%; de armste zijn de oude gronden, die reeds lang in cultuur zijn 

 en waar in den loop der tijden veel van dv. bouwkruin is weggespoeld. 

 Die uitspoeling gaat soms zoo ver, dat men wel eens in tuinen thee- 

 struiken vindt, die boven den grond op hunne wortels staan. Dergelijke 

 tuinen, die men gelukkig zelden aantreft, leveren natuurlijk niet veel 

 oogst meer; zij dienen na uitroeiing van den aanplant öf eenige jaren 



