37 ó Thee. 



vulkanische en zijn niet steenachtig als de bovengenoemde, maar 

 fijnkorrelig en zeer doorlatend. Dit zijn mee van de beste (zoo niet 

 de allerbeste) cultuurgronden, die er bestaan. Zij bevatten niet alleen 

 een groote hoeveelheid humus en dus stikstof, maar ook al de overige 

 plantenvoedingsstoften in ruime mate voor een overvloedigen theeoogst, 

 die dan ook hier het allergrootst is en soms tot 2500 pond per bouw 

 klimt, enkele keeren zelfs nog hooger. 



Daarbij hebben deze soorten algemeen eene zeer goede kwaliteit, 

 zoodat men begrijpt, dat deze gronden voor de beste doorgaan, die 

 er in de geheele wereld bestaan voor de thcecultuur. 



(}een wonder dus, dat wij hier onze mooiste favasche theetuinen 

 hebben, die eene vergelijking met lederen theetuin, waar ook gelegen, 

 in Ceylon, in Assam zelfs, waar toch de bij ons geplante variëteit 

 inheemsch is, met glans kunnen doorstaan. Voeg daarbij een prachtige 

 natuur door de vele omliggende met oerbosch bedekte vulkanen als 

 de Wajang en de Windoe, de Malabar, de Tiloe en zoo vele andere, 

 en een voor Europeanen heerlijk klimaat, waarbij de overmatige warmte 

 van de lager gelegen landen niet voorkomt, dan ziet men dat dit oord 

 wel het ,, Dorado" van een thecplanter genoemd mag worden. 



Behalve deze vulkanische, zijn er nog sedimentaire gronden, 

 waarop de Javasche theecultuur wordt gedreven. Deze laatste zijn 

 ouder dan de eerste, en hebben volgens Verbeek en F'knnkma ook 

 gedeeltelijk hun ontstaan te danken aan de werking van vulkanen, 

 zij het dan ook reeds in overoude tijden. Door de zee werden deze 

 landstreken later overstroomd, vandaar, dat zij op sommige plaatsen 

 bedekt zijn met een laag koraalkalk of wel met rotsen van kalksteen, 

 die in vorige tijdperken in zee zijn ontstaan. 



Doordat zij een veel hoogercn ouderdom bereikt hebben, zijn 

 deze gronden sterker verweerd dan de nieuwere vulkanische gronden 

 en hebben zij een andere samenstelling. Over het algemeen zijn zij 

 minder doorlatend en meer kleiachtig en hebben minder (of in het geheel 

 geen) ijzeroxydule-verbindingen. Het humusgehalte is zeer uitecnloopend 

 en varieert tusschcn 4 en 12 "o, vooral afhankelijk van den meer of 

 minder langen tijd, gedurende welken zij in cultuur zijn geweest. De 

 hoogte, waarop deze thcelanden liggen, varieert van 2000 tot 4000 

 voet. De ondernemingen, die op deze gronden liggen, werken meermaals 

 op mü(M uitziende soorten, zoogenaamd „op stuk". De prijzen dezer 



