380 



water bij een zwaren regen in het benedenste gedeelte der goot over 

 den rand heen zou loopen, waardoor schade zou kunnen ontstaan 

 in den aanplant. 



De hoofdgoten loopen door de natuurlijke valleien, waarheen 

 zich het water vanzelf beweegt. Zijn deze natuurlijke valleien misschien 

 zoover van elkaar verwijderd, dat de secundaire goten te lang zouden 

 worden, dan kan men tusschen twee opvolgende valleien nog een of 

 meer hoofdgoten graven om gevaar voor overstrooming te voorkomen. 

 De hoofdgoten zijn dus de vergaarbakken van de secundaire goten 



Fig. 128. Greppels, drains en afvoergoten. 



en van waar het water zijn weg vindt tot buiten de onderneming of 

 tot in de rivier. 



Om uitspoeling der goten te voorkomen, worden zij menigmaal 

 voorzien van dwarse rijen paaltjes, op eenige meters afstand, die dan 

 natuurlijk onder den zijkant van de goot moeten blijven, om niet het 

 water door de aanplantingen te krijgen. De zijkanten der goten laat 

 men veelal besfroeien met eras om ze beter vast te houden. 



