389 



Thee. 



als sommige grassen etc. \vt)rden geheel uitgegraven, en de boven- 

 grond wordt eenigszins fijn gemaakt. 



Daarop wordt het terrein in nagenoeg horizontale akkers verdeeld 

 door het graven van paadjes van circa i voet breedte op afstanden 

 van 335 voet van elkaar al naar de helling van het terrein en den 

 aard van den grond. Deze paadjes en dus ook de akkers volgen eene 

 richting loodrecht op de richting van de helling van het terrein. 



Hoe droger de ligging der pépinières, des te minder diep maakt 

 men deze paadjes. De aarde daaruit wordt over de akkers gestrooid 

 en de oppervlakte der akkers wordt horizontaal gelegd, terwijl eene 

 geringe helling der paadjes in hunne lengte noodzakelijk is voor den 

 afvoer van het water. Zoo noodig worden op regelmatige afstanden 

 nog afvoergoten gegraven in de richting van de helling, dus loodrecht 

 op de richting der paadjes en met deze in verbinding staande. 



Zijn de zaadbedden aangelegd op eene laag gelegen onder- 

 neming (beneden de 2000 voet) dan moeten zij nog worden overdekt, 

 voornamelijk om de jonge plantjes te beschutten tegen de directe 

 zonnestralen. Dit dakje 

 bestaat gewoonlijk uit 

 alang alang of eene soort 

 varen, vastgehouden en 

 gestut door bamboe. 



Op de hooger gelegen 

 ondernemingen heeft men 

 veelal de overdekking 

 van de zaadbedden niet 

 noodig en boven de 3001) 

 voet is zij gewoonlijk niet 

 gewenscht. Niet alleen 

 is daar de warmte der 

 zonnestralen niet meer te 

 sterk, doch ook zouden 

 de plantjes hier te zeer. 

 in de schaduw komen te 

 staan, waardoor zij spicli 

 tig en dun en minder 

 sterk worden. 



l''ig. 134. Overdekte pépinière. 



