392 



men zoowel het monsternemen als het onderzoek van de zaden door 

 een deskundige (bijv. het Proefstation) verrichten. 



\'oor het planten van pitten in de pépinière kan men verschillende 

 wegen inslaan, men kan ze direct in de pépinière uitplanten of wel 

 men legt ze in niet te dikke laag op vochtig zand onder dak ter 

 ontkieming, welk laatste de voorkeur verdient. De ontkiemde pitten 



worden eiken dag uit- 

 gezocht en in de pépinière 

 geplant op afstanden van 

 lo a 12 cM. en op een 

 diepte van ongeveer i 

 a 2 cM. 



I>ij de directe uitplan- 

 ting in de pépinière (of 

 in den vollen grond) zorgt 

 men met het oog naar 

 beneden te planten, aan- 

 gezien hieruit het worteltje 

 te voorschijn komt, dat 

 op deze wijze zich niet 

 behoeft te buigen. (Zie 

 hg'- 136, 137 en i3<S). Laat 

 men de pitten zich eerst 

 ontkiemen, dan ziet men 

 vanzelf waar de wortel 

 uitkomt en plant nu na- 

 tuurlijk zoo, dat deze 

 naar beneden staat. 



De afstand, waarop de 

 pitten in de pépinière 

 worden uitgeplant, hangt 

 vooral af van den tijd, 

 waarop men de plantjes 

 in den vollen grond denkt over te planten. Soms plant men ze na 10 

 a 12 maanden over en dan is een afstand van 10 a 12 cM. voldoende; 

 wil men echter met overjarige bibit planten, dan is het gewenscht de 

 pitten op 15 a 20 cM. afstand te planten. Overigens zijn ook hier andere 



Photv rliccPr.'i-lslali.n,. 



57. Thccpittcn uitgezaaid met liet oog op /.ij. 

 Zwakke krommingen bij de wortels. 



