399 Thee. 



is of knoestig, of ziek ; ook deze planten worden niet geplant, 

 daar zij nooit goede planten met flinken groei kunnen worden. 

 Vooral wanneer pitten maar luk raak in den grond zijn geplant en 

 niet, zooals het moet zijn, met het oog naar beneden, zijn er altijd 

 een groot aantal plantjes met een kromgebogen wortel (zie figuren 

 136, 137 en 13^). Bij het planten met de kluit is uit den aard der 

 zaak deze laatste selectie uitgesloten, daar men den wortel niet ziet, 

 hetgeen zeker een nadeel moet genoemd worden. 



Bij deze plantwijze, maakt men de kluit circa l/^ voet breed en 

 I a 1V2 voet lang. Is de aarde wat los en houdt zij niet genoeg 

 samen, zoodat de kluit uit elkaar zou vallen, als men daartegen geen 

 voorzorgsmaatregelen nam, dan omwikkelt men haar met bladeren, 

 bijv. van de pisang. 



Is de jjenwortel langer dan 3,^ voet, dan kan men hem inkorten 

 tot deze lengte, dat is beter dan gevaar te loopen, dat hij gebogen 

 in den grond komt. Zijn de bladeren zoo groot, dat men bevreesd is, 

 dat de plant in den eersten tijd na het overplanten zal uitdrogen, dan 

 kan men zonder bezwaar de grootste tot op l/;5 of 1/4 inkorten. De 

 transpiratie van de pas overgepote plant zal daardoor aanzienlijk 

 geringer worden. 



Al deze werkzaamheden geschieden het best onder dak, dus in 

 een loods nabij de pépinière, waar men beschut is tegen regen zoowel 

 als tegen de felle zonnestralen, die de jonge plantjes veel kwaad 

 zouden kunnen doen. 



Ook het in de plantkuilen phuitscn van de plantjes moet met 

 grootc nauwkeurigheid geschieden, vooral bij het planten zonder kluit, 

 hetgeen dus door bekwame werklieden moet worden verricht terwijl 

 voldoende toezicht niet mag ontbreken. 



Met de eene hand wordt het plantje zoo hoog vastgehouden, 

 dat de krans (scheiding van wortel en stam) juist boven de aarde 

 komt en met de andere hand wordt de aarde, na eventueele menging 

 met mest en na voldoende verkruimeling in het plantgat geworpen, 

 totdat dit vol is; nu wordt de aarde aangedrukt, niet van boven, want 

 dan zou de plant te diep in den grond komen en zou men gevaar 

 loopen de wortels te beschadigen, maar van terzijde; ten slotte drukt 

 men zeer sterk aan, want de plant moet stevig in den grond staan, 

 opdat zij wortels kan vormen 



