404 



Tot de schadelijke onkruiden rekent men vooreerst alle grassen, 

 en verder de hoog opgaande gewassen, waarvan de theeplanten last 

 kunnen krijgen in hunnen groei, en die met een diepgaand en uitge- 

 breid wortelstelsel, welke soms tot voedsel gebruiken, hetgeen voor de 

 theeplanten bestemd is. Het allerschadelijkste zijn de grassen met 

 onderaardsche stengels als de ,Jampocja)igair , en de ,,alaiig ci/aiio-'\ 

 waarop steeds moet worden gelet en die men met wortel en tak moet 

 verwijderen, wat soms zeer lastig is, daar hunne onderaardsche sten- 

 gels zich ver en diep in den grond kunnen verbreiden. Fiebben deze 

 grassen zich eenmaal in den aanplant genesteld, dan is het beste ze 

 door een aparte ploeg volk te laten uitroeien. 



Men kan daarbij als volgt te werk gaan : 



Men komt met het vorken zeer vlug in denzelfden tuin terug, 

 waarbij men niet alle onderaadsche stengels geheel behoeft te verwij- 

 deren; genoeg is het den stoel en de wortelstokken ter lengte van 

 circa i voet te verwijderen. Hoofdzaak is hierbij, dat men dit werk 

 herhaaldelijk en met korte tusschenpoozen doet en zoo de alang alang 

 geen tijd geeft goed blad te vormen. 



Het omwerken van den grond door paljollcn geschiedt dikwijls 

 eens per jaar; hoe zwaarder de grond, des te dankbaarder is hij 

 gewoonlijk voor een dergelijke bewerking; de zwaardere gronden worden 

 dan ook wel eens verscheidene keeren per jaar oppervlakkig gepatjold 

 en dan ééns met een diepen patjolslag bewerkt. Men moet echter 

 zorgen dergelijke kleiachtige gronden nooit te patjollen als zij door- 

 nat zijn, aangezien zij in dit geval zouden dichtslibben. Zandige gronden 

 daarentegen bewerkt men met den patjol niet meer dan noodig is en 

 dat is dikwijls eens in de twee jaar; zoo men die bewerking veelvul- 

 diger uitvoert, zou men den grond te los maken. Ook gebruikt 

 men op dergelijken grond soms de vork in plaats van den patjol; men 

 steekt deze scheef in den grond en licht haar een weinig op, om de lucht 

 toe te laten, zonder dat men den grond van zijn plaats verwijdert. 



Bij het patjollen blijft men steeds op eenigen afstand van den 

 stam der theeplanten, om de groote wortels niet te beschadigen ; een 

 lichte wortelsnoei door het omwerken op grooteren afstand van de 

 planten, kan echter geen kwaad, integendeel, deze blijkt dikwijls voor- 

 deelig voor den aanplant. 



Wordt een aanplant gesnoeid, dan wordt de grond meestal 



