411 Thee. 



wordt verwijderd. Wil men langer uit den diepen snoei blijven, dan 

 kan men als volgt te werk gaan. Bij den derden snoei stijgt men met 

 lo cM , gaat bij den vierden met 5 cM. terug, stijgt bij den vijfden 

 weer met 10 cM., gaat bij den zesden weer met 5 cM. terug etc. 

 De gewone tijd tusschen twee snoeien is op Java i^/o a. 2 jaar, op 

 enkele (hooger gelegen) ondernemingen wacht men zelfs 3 jaar. Na 

 de snoei mag men niet direct met het plukken beginnen, doch men 

 wacht, totdat de jonge scheutjes 6 a 8 blaadjes hebben gevormd in 

 plaats van 4 of 5, zooals na lederen volgenden pluk; het doel van dit 

 langere wachten — gewoonlijk 5 a 6 weken — is, voldoende dik hout 

 te krijgen, om daarin den volgenden keer te snoeien. 



\'an groot belang is het om tegelijk met den snoei eene grond- 

 bewerking toe te passen of te bemesten, om vooral de eerste uitloop 

 krachtig te doen zijn. Eene grondbewerking tegelijk met den snoei 

 wordt dan ook vrij algemeen toegepast; wil men den aanplant 

 bemesten, dan is dit de meest geschikte tijd daartoe. 



Ziekten en Plagen. 



De javasche theeaanplantingen worden door velerlei ziekten 

 geteisterd ; de voornaamste zijn ; 



a. Helopeltis. (I^am. der Hemipteren). 



De Helopeltis. (Eng. Mosquito Blight) ook genoemd „Roesiziekfe' 

 of Soendaneesch „Boectoek" , is ongetwijfeld de gevaarlijkste vijand van 

 de thee. 



Oiilwil'kcliiio^s_<^esc/ni(lcius. Het moederdier legt 2 eitjes in een 

 jong groen takje, die alleen iloor een paar haartjes welke naar buiten 

 uitsteken, te zien zijn. De eitjes zijn nog niet i mM. lang en hebben 

 eene langwerpige gedaante. Na 10 dagen komen hieruit de larven 

 (Soend. „mikoeng"), die onmiddellijk beginnen de jonge blaadjes aan 

 te tasten. De larvetoestand duurt 18 k 22 dagen, waarin 3 vervellingen 

 plaats hebben ; en na dien tijd komt het volwassen insect te voorschijn, 

 dat eveneens de jonge thecblaadjcs aanvalt, en daardoor groote schade 

 veroorzaakt. 



De insecten steken gewoonlijk in de bladeren, maar eveneens 

 in de nerven en in de jonge takjes om het sap op te zuigen, waarmede 

 zij zich voeden. Terzelfder tijd brengen zij een vocht in de veroor- 



