430 



Verder onderscheidt men nog jongen en ouden pink, naarmate 

 men minder of meer blaren aan het takje laat zitten (dus naarmate 

 het geheele takje jonger of ouder is). Blijven er twee of meer blaren 

 zitten, dan spreekt men van ouden pluk, terwijl men van jongen pluk 

 spreekt, wanneer er maar een of in 't geheel geen blad blijft zitten 

 behoudens dan de keppel. 



l'it het bovenstaande is duidelijk, dat verschillende combinaties 

 mogelijk zijn, zooals bijv. jong en fijn, wanneer men slechts twee blaadjes 

 plus de naald plukt, terwijl er slechts een of in 't geheel geen blad 



(behalve de keppel) achter- 

 blijft (hg. 148). 



Oud en grof wanneer 

 men minstens twee blaren 

 (behalve de keppel) laat 

 zitten en er drie blaadjes 

 plus de naald worden 

 geplukt (fig. 149). Verder 

 zijn o.a. nogmogelijkyiv/i; 

 en groj en ond en fijn. 



Dikwijls hoort men 

 beweren, dat de aanwezig- 

 heid van vele pecco's 

 duidt op groote kracht 

 der plant; dit is niet altijd 

 juist, lien heester, waar 

 vele pecco's op zitten, kan daarbij wel degelijk zwak zijn. Dit wil dus 

 niet zeggen, ilat de planten krachtiger zijn, integendeel ze zijn juist 

 beslist zwakker dan xói'n- den snoei. 



Slechts de giveikraefii is sterker, hetgeen veroorzaakt wordt 

 doordat men door snoeien het evenwicht tusschen kruin en wortel- 

 stelsel heeft verbroken en tle plant zich haast het verloren evenwicht 

 te herstellen. De snoei heeft de plant echter verzwakt. 



Het feit, dat de Helopeltisplaag juist zoo vaak na den snoei 

 optreedt, en wel des te heviger naarmate de snoei dieper is geweest, 

 moet hieraan worden toegeschreven. 



De aanwezigheid van veel boeroeng wil nog niet altijd zeggen, 

 dat de plant zwak is ; slechts de oroeikrac/t/ is gering, omdat het 



Pecco kiiLTok. 



