422 



de bovenste 2 of 3 blaadjes, die zijn blijven zitten, elk een uitlooper 

 (soms zelfs 2 of meer in een oksel); zijn de groeivoorwaarden der plant 

 minder gunstig, dan ontwikkelt er zich of in het geheel geen of slechts 

 één in den oksel van het bovenste blad. Aan deze uitloopers ontwikkelt 

 zich circa elke 5 dagen een nieuw blaadje, zoodat het wel minstens 

 een maand duurt, voordat dit zelfde takje weer plukbaar is. Ontstond 

 dus elke nieuwe uitloop na den pluk precies terzelfder tijd en groeiden 

 zij alle even snel, dan zou men eerst na ongeveer een maand plus 

 10 dagen weer behoeven te plukken; dit is echter volstrekt niet het 

 geval, zoodat niet alle uitloopen op den zelfden tijd plukbaar zijn ; 

 als de eene uitloop plukbaar is, is de andere het volstrekt nog niet, 

 zoodat men zelfs om allen uitloop precies op dezelfde grootte te 

 plukken, eiken dag zou moeten terug komen. Dit zou te omslachtig 

 zijn (en te veel geld kosten) waarom men het plukken elke 6 a 12 

 dagen, al naar omstandigheden, doet. Hoe vaker men terug komt, 

 des te beter is het voor den pluk (het geplukte blad), des te minder 

 blad verliest men doordat het te oud is geworden en des te beter 

 kan er op worden opgepast, dat de „poetjoek boeroeng" niet te oud 

 wordt geplukt. 



Hoe sneller de groei in zekeren tuin is, des te eerder tlient men 

 terug te komen, doch dit hangt ook van andere omstandigheden af, 

 waarover later. 



Er is nog een derde manier van plukken (de zoogen. „close 

 plucking"), die op |ava ook wordt toegepast; hierbij worden nl. behalve 

 de gewone plukbare twijgen ook die geplukt, welke nog minder 

 blaadjes hebben ; bij alle blijft echter evenveel blad aan den twijg- 

 staan, nl. het keppelblad benevens ten minste een daarop volgend 

 blad. De pluk wordt hierdoor fijner en geeft betere en sterkere thee. 



Evenwel acht men deze methode verkeerd voor den aanplant, 

 daar steeds nagenoeg al de jonge bladeren van de plant worden 

 weggehaald en deze zijn het toch, die voor de assimilatie moeten zorgen. 



Een voordeel van deze methode is, dat men niet zoo vaak 

 behoeft te plukken (om de 12 a 14 dagen). 



Moet evenwel een theetuin gesnoeid worden, dan kan men den 

 laatsten keer, dat er geplukt wordt, zonder bijzondere schade voor den 

 aanplant al het plukbare blad, d. i. al het blad, waarvan thee gemaakt 

 kan worden, afplukken ; men noemt dit „schoonpluk". 



