477 Cacao. 



opgekweekt in zijne tuinen te Talzitcpec. Hij had zich gevoed met de 

 vruchten en door dit goddelijke voedsel was hij algemeene kennis 

 deelachtig geworden. Al het menschelijk weten was het zijne, de natuur 

 had geen geheimen voor hem. 



QtATzAi.cAUf/r vereenigde om zich eenige discipelen, aan wie 

 hij den landbouw, de sterrenkunde en de geneeskunde onderwees, 

 liet volk van Anahnac, vol eerbied voor zijn groote wijsheid, koos 

 Qlatzai.cault tot zijn hoofd. Gezegend als hij door de goden was, 

 benijdde ieder hem, maar rekende zich onwaardig hem op zijde te 

 streven. Zijn paleizen waren de heerlijkste der wereld en uitsluitend 

 gemaakt van goud, zilver en edelgesteenten ; de schoonste vrouwen 

 bewoonden deze heerlijke oorden en volmaakten het geluk van dezen 

 gezegende, die door zijn volk aangebeden, door zijn leerlingen boven 

 ieder werd vereerd. Wat aan Quatzalcault's geluk voortdurend 

 knaagde, was het gevolg van zijn weten, dat aan elk leven door den 

 dood een einde wordt gemaakt; hij wenschte onsterfelijk te zijn. Een 

 toovenaar bood hem aan, dezen wensch te vervullen en diende hem 

 een drank toe, die hem onsterfelijk zou maken. Nauwelijks had hij 

 echter van den drank geproefd of hij werd krankzinnig. 



Hij verwoestte al wat door zijn wijsheid tot stand was gekomen, 

 bracht den ondergang over het volk, dat hij tot een zegen was ge- 

 weest, verliet zijne tuinen, trok door Vucatan en verdween te Yuca 

 door den Grooten Geest opgenomen om de brenger van regen en 

 dauw en dus van de vruchtbaarheid te worden. 



Bknzoni geeft de navolgende beschrijving van de oud-Mcxicaansche 

 cacaobcreiding: 



Hnde als sij van dese vrucht drancken willen maken, 



soo nemen sij soo veel hun goet dunckt, leggen 't in een aerden pot, 

 droügcn 't op vuyr, ende malen 't met de steenen daer sij meel tot 

 broüt mede malen, dan doen sij dit gebroken meel in hun drinck- 

 vaten, de welcken sijn o\) de maniere ghelijck oft waren halve kau- 

 woerden 1) ; dese drinck schalen wassen op sekere boomcn, die men 

 over al in het vlacke landt van Indien vindt. 



Dit meel temperen se allengskcns met water, ende doender 



1) = pompoen of kalabas. 



