478 



somstijts bij van hun peper, cndc drincken dit alsoo, hetwclck veel eer 

 gelijckt dranck voor verckcncn als voor menschen, sijnc sniakc is 

 wat bitter, het verslaet den dorst, en ververscht het lichaem, doch en 

 maeckt niet dronken ende dit is het beste en de liefste Koopmanschap, 

 die d'Indianen in acht hebben." 



Bknzoni vertelt van de inwoners van Nicaragua, dat bij hunne 

 feesten de cacao een voorname rol speelt, want: „altijt drinckende van 

 hun drank Cacavate dansen zij den geheelen dagh, en somstijts een 

 goed deel van de nacht". 



Werd door de meer eenvoudigen, ofschoon deze zooals wij reeds 

 zagen toch tot meer gegoeden gerekend moesten worden, de fijn 

 o-ewreven cacao met water aangemengd en er alleen wat peper of 

 ook wel wat meel aan toegevoegd, bij den drank, zooals Monïezöma 

 dezen gebruikte, werd de bittere smaak van de cacao reeds met behulp 

 van honig verbeterd. Dit bracht de .Spanjaarden op het denkbeeld 

 om den smaak van de cacao aangenamer te maken door toevoeging 

 van suiker, de smaak werd er volgens sommigen nog meer op 

 verbeterd toen de nonnen van Guaxaca, „nonnen, die uitmuntten in 

 de kunst om aangenaam smakende bereidingen te maken", zooals een 

 Eno-elsch reiziger mededeelt, aan het mengsel van cacao en suiker 

 nog vanille en kaneel toevoegden. 



Het gebruik van de aldus toebereide cacao verspreidde zich 

 spoedig over Spaansch-Amerika en vandaar naar Spanje, waar oor- 

 spronkelijk de cacao uitsluitend in den vorm van chocoladekoekjes met 

 suiker, vanille en kaneel werd ingevoerd. De in Amerika gevestigde 

 Spanjaarden hebben zoolang mogelijk getracht het geheim van de 

 chocoladebereiding voor zich te houden en verhinderden de verzending 

 van cacaoboonen naar Spanje. Op den duur was dit echter niet 

 mogelijk en in Spanje verrezen reeds vroegtijdig zeer bekende chocolade- 

 fabrieken. 



Een belangrijke vraag is langen tijd geweest of door het gebruik 

 van chocolade, die uitsluitend met water aangemengd was, de vasten 

 al of niet verbroken werden. De geestelijken meenden van niet, de 

 medici van wel. De eersten kregen echter hun zin, daar zij de 

 chocolade op gelijke lijn met den wijn stelden, zoodat aan het zeer 

 vrome hof van Spanje het gebruik van chocolade met water aan- 

 gemengd, gedurende de vasten was veroorloofd. 



