507 Cacao. 



beschikbaar kwam, uiteraard gebruikt werd, zonder dat er veel op 

 zaadkeuze gelet kon worden. 



In de desa Bedono (afd. Salatig-a) werden in 1901 nog een 

 aantal cacaoboomen aangetroffen, die zonder twijfel toen 40 jaren oud 

 waren en van die boomen stamde het zaad af, waaruit de aanplant 

 groeide van den heer ]. M. van Akkn te Medono (afd. Magelang), die 

 later aan vele ondernemingen in Midden-Java cacaozaad heeft geleverd. 



Volgens mondelinge berichten moet de heer van Aken zich 

 indertijd ook veel moeite hebben gegeven om de Javaansche bevolking- 

 tot het aanplanten van cacao te bewegen en hij ging zelfs zoo ver, 

 dat hij bij zijne wandelingen door de desa's cacaozaad op de erven der 

 inlanders uitstrooide, er op vertrouwende, dat wanneer het zaad eenmaal 

 gekiemd was, de jonge boompjes wel gespaard en groot gebracht 

 zouden worden. 



Later werd het voorbeeld van den heer van Aken gevolgd 

 door den toenmaligen Assistent-Resident van Ambarawa, den heer 

 P. M. L. DE Bkuijn Prince, met de bedoeling, dat de inlanders hun 

 cacaoproduct aan opkoopers zouden verkoopen, waardoor de betaling 

 van de landrente zou worden vergemakkelijkt. 



Dat die aanmoediging daar ter plaatse ook inderdaad ingang- 

 heeft gevonden blijkt uit het feit, dat toen in 1901 wegens de motten- 

 bestrijding tot het uitroeien der desa-cacao moest worden overgegaan, 

 in een zone van 4 paal alleen rondom de onderneming Banaran 

 (afd. Ambarawa) in niet minder dan 62 desa's van 510 eigenaren 

 3071 cacaoboonien moesten worden opgekocht. 



Het eerste authentieke bericht over het importcercn van nieuwe 

 cacaosoorten op Java is te vinden in het jaarverslag van 'sl.ands 

 Plantcntuin over 1S81 '), waar melding gemaakt wordt, dat „door 

 bemiddeling van den botanischen tuin te Utrecht ontvangen werden 

 <S Wardsche kisten, inhoudende plantjes van Tlicobroiiia bicoloi\ een 

 nieuwe cacaosoort uit Nicaragua afkomstig". 



Hoewel het meerendeel dier plantjes bij aankomst nog levend 

 waren, stierven er vrij veel kort na de ontpakking, hetgeen niet weg- 

 neemt, dat toch nog een voldoend aantal in den cultuurtuin te Tjikeumeuh 

 kon worden uitgeplant. 



1) 1. C. 1)1/.. 10. 



