III. 

 De aanplant van cacao. 



A. HET PLANTKLAAR MAKKN VAN DEN GROND. 



Hetzij dat het terrein voor den toekomstigen cacao-aanplant met 

 oerwoud of met secundair bosch bedekt is, in beide gevallen is het 

 onvoorwaardelijk noodig-, dat al het voorhanden hout geveld wordt en 

 uit de ontginning verdwijnt, doordat het ter plaatse verbrand of daaruit 

 weo-oedraeen wordt. Onder geen beding mogen boomen van de 

 oorspronkelijke bedekking worden aangehouden voor schaduw van den 

 lateren cacao-aanplant en de bodem dient daarenboven zooveel mogelijk 

 geheel van boomstronken en wortelresten gezuiverd te worden, ter voor- 

 koming van eventueele schade door de zoogenaamde „wortelschimmel." 



Heeft men daarentegen te doen met tevoren door de Inlandsche 

 bevolking geoccupeerde tegalgronden, die veelal uit zware of lichte 

 klei bestaan en vooral in Midden-Java meestal sterk uitgeput zijn, dan 

 moet de bedoeling van eene zeer intensieve cultuur voorop staan, 

 anders is het veel beter dergelijke gronden niet voor cacao te ontginnen. 

 Zulke terreinen dienen in de eerste plaats een herhaalde diepe grond- 

 bewerking te ondergaan, waarin een volkomen zuivering van alang- 

 alang natuurlijk ligt opgesloten, terwijl daarna een flinke voorbemesting 

 met stalmest of een beplanting met de eene of andere kruidachtige 

 Leguminose moet voorafgaan, alvorens den aanleg van eene cacao- 

 aanplanting te beginnen. 



De meeste tegenwoordige cacao-aanplantingen hebben vroegere 

 kofhetuinen vervangen en deze cultuurwisseling vindt op Java nog 

 voortdurend toepassing, hetzij dat zulks op eens geschiedt na algeheele 

 rooiing van de oude plantsoenen, hetzij dat de overgang naarde nieuwe 

 cultuur meer geleidelijk plaats vindt door de cacao in achteruitgaande 

 kofhetuinen tusschen de koffie te planten. Eerstgenoemde methode is 

 verre te verkiezen, omdat op die wijze tenminste een zoo goed mogelijke 



