532 



is, om fiiiantieele redenen echter moet worden toegepast, zal het 

 raadzaam zijn om het tusschengewas op flinken afstand van de cacao 

 te planten, zoodat beide buiten eikaars wortelareaal blijven, en er 

 geen gevaar bestaat, dat de hoofdcultiiur directe last van de bijcultuur 

 ondervindt. 



Wenscht men een zoo goed mogelijken aanplant te verkrijgen, 

 die aan de eischen van een intensieve cacao-cultnur zal beantwoorden, 

 dan moet elke tusschenplanting van z.g. „catch erop" worden vermeden. 



Üp Java worden somtijds in jonge cacao-aanplantingen de volgende 

 gewassen als „catch erop" gekweekt: cassave, ketella, coca, lombok, 

 grondnoten, e. a. Elk tusschengewas dient echter uiterlijk met het 

 vierde jaar, als de cacao in productie begint te komen, voor goed 

 uit de aanplantingen te verdwijnen. 



1 )ergelijke tusschengevvassen kunnen eventueel echter een niet 

 licht te achten gevaar opleveren voor den aanplant der hoofdcultuur, 

 namelijk wanneer eerstgenoemde te lijden hebben van schimmelziekten 

 of dierlijke plagen, welke op de cacao kunnen overgaan. In dit 

 verband moet b. v de tusschenplanting van lombok bij voorbaat sterk 

 worden ontraden, sedert het gebleken is, dat in de Vorstenlanden 

 een aanplant van lombok rawit [Capsiai»! Jastigiatiuii, BI.) een 

 broeinest voor HclopeHis vormde. 



E. HET ONDERHOUD VAN DE CACAOTULNEN. 



Het vraagstuk of men den bodem in cacao-aanplantingen volkomen 

 zal schoon houden of op een of andere wijze begroeid zal laten is 

 nog verre van opgelost. 



Het volkomen schoonhouden van cacaotuinen, mits van het 

 begin van de ontginning af geregeld toegepast, biedt op vlak terrein 

 ontegenzeggelijk een goedkoop en gemakkelijk te controleeren tuin- 

 onderhoud. Op geaccidenteerd terrein moet dit echter zeer worden 

 ontraden, ook al is er voor een vanggotenstelsel gezorgd, wegens het 

 afspoelen van den grond, waardoor de wortels der cacaoboomen 

 bloot komen te liggen. 



De nadeelen van volkomen schoone cacaotuinen zijn o. a., dat 

 bij sterke regens, vooral bij kleigronden, de bodem gemakkelijk dicht 

 slaat, terwijl zich bij sterke uitdroging een harde bovenkorst vormt. 



