544 



P)ij een cultuur als die vau de cacao op Java, waar zooveel last 

 wordt ondervonden van allerlei vijanden, dat haar voortbestaan eenigszins 

 afhankelijk is van de wijze hunner bestrijding-, daar moest de toepassing 

 van bestaande bestrijdingsmiddelen metgrooter nauwgezetheid gebein'en 

 dan thans in het algemeen nog geschied. Op elke cacao-onderneming 

 moest namelijk een vaste ploeg van arbeiders zijn aangewezen, 

 die zich het gehcele jaar met niets anders bezig houden dan het 

 onafgebroken nagaan en bestrijden van ziekten en plagen. 



Zoodoende zouden die arbeiders groote oefening krijgen in hun 

 speciale taak en dit werk zou dan niet langer meer afhangen van 

 toevalligheden, maar de cacao-vijanden zouden op die wijze stelselmatig 

 worden bestreden, hetgeen ongetwijfeld succes zou opleveren. 



Ten slotte moet worden gestreefd naar een nauwere samen- 

 werking tusschen naburige ondernemingen onderling, door het tijdstip 

 voor bestrijdingsmaatregelen meer gelijktijdig vast te stellen, waardoor 

 veel arbeid nuttiger effect zou opleveren en tevens voortdurend 

 nieuwe invasies zouden worden tegengegaan. 



Hieronder volgt een overzicht van de ziekten en beschadigingen, 

 welke bij de cacao-cultuur op Java worden aangetroffen. 



A. BESCHADIGINGEN DOOR PHYSIOLOGISCHE 

 STORINGEN. 



I. Zwart worden van vruchten. 



Niettegenstaande de vruchtzetting in den regel reeds hoogst 

 gering is in vergelijk tot den bijzonder rijken bloei, worden bij lederen 

 cacaoboom toch nog veel meer vruchten aangelegd, dan hij met 

 mogelijkheid tot rijpheid kan brengen. Het gevolg daarvan is, dat 

 een groot aantal vruchten wegens voedselgebrek in hun jeugd afsterven 

 en zwart worden, wat niet aan een ziekte moet worden toegeschreven, 

 maar als een normaal physiologisch verschijnsel wordt beschouwd. 



Ook bijna volwassen vruchten kunnen als gevolg van overdracht 

 worden afgestooten en daarmede gaat dan een inwendige verharding- 

 gepaard, waarbij de zaden aan elkaar vastgehecht blijven, doordat 

 het vruchtmoes niet slijmerig wordt. 



Deze afstervende vruchten worden later zwart, doordat verschillende 



