599 Kola. 



Somtijds komen in alle bloemtrossen de mannelijke en hermaphro- 

 diete bloemen gemengd voor, doch het is hoogst zeldzaam, dat de 

 hermaphrodiete bloemen in aantal de mannelijke bloemen overtreffen, 

 terwijl kolaboomen met uitsluitend tweeslachtige bloemen niet schijnen 

 voor te komen. 



De knop der mannelijke bloemen is kleiner dan die der herma- 

 phrodiete en na het openen is de kelk ook zeer verschillend van grootte. 



In de kolabloem ontbreken de bloembladen; de bekervormige, 5 

 spletige kelk is aan de basis vergroeid, geelachtig-wit van kleur en 

 aan de binnenzijde langs de kelkbladnerven van een donker purper- 

 achtige teekening voorzien, (zie afb. 3 in Fig. 218) 



In de hermaphrodiete l)loem is het vruchtbeginsel gesteeld door 

 verlenging van den bloembodem, welk internodium — zoogenaamd 

 „gynophorum" — een dubbelen ring van 10 zittende, 2 bokkige helm- 

 knoppen draagt. De eierstok bestaat uit meest 5 — 6 vrije vruchtbladen, 

 met evenveel zittende stempels, (zie afb. 4 en 5 in Fig. 218) 



De mannelijke bloem bevat alleen twee rijen boven elkaar en 

 om den zuil geplaatste helmknoppen, (zie afb. 6 in Fig. 218) 



Tijdens den bloei verspreiden de bloemen een walgelijken geur. 



De rijpe vruchtbladen wijken in 4 of 5, zelden 6 houtachtige, 

 niet openspringende splitvruchten uiteen, die in vorm en afmetingen 

 bij de diverse soorten en variëteiten zeer kunnen verschillen. 



Het aantal zatlen in de enkele peulvormige onderdeden der 

 vrucht is sterk afwisselend en bedraagt van i — 12 stuks; de meest 

 voorkomende getallen zijn echter 5, 7 of 9 zaden. 



De zaden zijn in een zoetachtig-zuur, slijmerig vruchtmoes 

 ingebed, dat bij opening van de vruchten sneeuwwit van kleur is, 

 doch aan de lucht spoedig geel wordt. 



Elk zaad bezit een witte zaadhuiil, die de zaadlobben — d.i. de 

 eigenlijke kolanoot — zonder kiemwit omsluit. 



De naam „noot" is hier feitelijk verkeerd, want het zaad van 

 den kolaboom is morphologisch geen noot en men zou het juister als 

 „boon" omschrijven, doch in de internationale literatuur heeft de 

 benanu'ng van „kolanoot" reeds algemeen het burgerrecht verkregen. 



Ten onrechte is vroeger bij de onderscheiding van de diverse 

 soorten, tle meeste waarde gehecht aan de o^rootle der zaadlobben, 

 terwijl daarentegen het voornaamste sjstcmatische kenmerk der kola- 



