Kola. 



II. 



Soorten en variëteiten. 



Niettegenstaande door talrijke ontdekkingsreizigers herhaaldelijk 

 de aandacht op de kola gevestigd was, kende men op het einde der iStle 

 eeuw de plant zelve nog niet, die in Afrika de zoo zeer gerenommeerde 

 zaden produceerde ; men vermoedde zelfs niet tot welke plantcnfamilie 

 die boomen zouden behooren. 



Weliswaar is achteraf gebleken, dat in verschillende herbaria in 

 Etu-opa toendertijd reeds plantenmateriaal van takken en bloemen van 

 kola aanwezig was, zooals bijvoorbeeld bij Laurent de Jussieu en ook 

 bij Lamarck zonder dat hij dit zelf wist ; doch dit materiaal was nog 

 ongedetermineerd. 



De botanicus Palisot de Beauvois, die tijilens de jaren i7S6/'87 

 het tegenwoordige Nigeria bereisde en daarover in 1804 een flora 

 heeft uitgegeven l), was de eerste, die een nauwkeurige botanische 

 beschrijving gaf van den kolaboom, wiens zaden uit meer dan 2 zaad- 

 lobben bestonden en waaraan hij den naam van Stercitiia ancutiiiafa, 

 nov. spcc. gaf. 



Kort van te voren had Ventexat 2) in hetzelfde jaar meerdere 

 nieuwe soorten van dit geslacht beschreven, onder anderen de 5V(7V7c//(? 

 ui/ida, nov. spec, die de kolaboom was, wiens zaden slechts 2 zaad- 

 lobben bezitten. Tevens komt aan Ventenaï de eer toe bij die gelegen- 

 heid de StercJiliaccac tot een zelfstandige plantcnfamilie te hebben 

 gemaakt, waar tot dien tijd het geslacht S/crcii/ia bij de Mahaceae 

 was ondergebracht. 



In 1832 toonden .Sciioir en Endeicher ■^) aan, dat de bloemen 



1) Florc {l'Oware et de Kénin. 1804. I. M/,. 41. 



-) J.-ir(lin (Ie la Malmaison, 1804. II. I'l. 01. 



') SciloTT en K\i)l,uiir.K Mektcmata l)Otan. (1832), pag. 33. 



