6g3 OliegewasBen. 



Men ging op dit goede bericht zoowel te Gorontalo als te Menado 

 ernstig aan het werk. De firma Bauermann & Co., geholpen door den 

 Chineeschen handelaar Sie Boen Tiong en zijne broeders, kon reeds 

 in 1877 2000 pikols copra naar Hamburg verzenden, waar zij grif 

 verkocht werd. 



Als gevolg van dit succes trok de zaak ook de aandacht van 

 anderen en breidde zich de copraproductie steeds uit. 



Eenige jaren later werd het voorbeeld op Java gevolgd. Volgens 

 het Koloniaal Verslag van 1884, begonnen in dat jaar eenige handelaars 

 in Tjilatjap gedroogde klappers voor export naar Europa op te koopen. 

 In 1888 wordt gezegd, dat de uitvoer belangrijk toenam, voornamelijk 

 uit Bantam en Cheribon ; in 1891 bereikte de coprabereiding hier en 

 daar een hooge vlucht: in Bantam was de prijs 4 tot 6 gulden per 

 pikol : in Soerabaja /7.50. 



De copraprijzen zijn in de latere jaren sterk gestegen. De 

 volgende grenzen, waartusschen zij zich hebben bewogen, zijn ontleend 

 aan de Marktberichten van de Handelsvereeniging te Batavia en aan 

 de Verslagen van de Kamer van Koophandel aldaar. 



1900 — ^1904 8. II. 10 



1905— 1909 S.30- 15.25 



1910 12.75 — 16. — 



191 I 10.50 — 16. — 



1912 14. 14-50 



1913 '5- 19-— 



alles guldens per pikol, voor eerste qualiteit. 



Indertijd, toen men met copra maken begon, was de prijs ƒ5. — 

 per pikol, welke prijs toen als loonend werd beschouwd. 



In de statistiek van den handel, in- en uitvoer van Nedcrlandsch- 

 Indië wordt de copra voor het eerst in 1883 afzonderlijk genoemd: de 

 uitvoer, geheel van de Buitenbezittingen afkomstig, had toen eene 

 waarde van ƒ36.596; eerst in 1884 wordt ook een uitvoer van Java 

 opgegeven ter waarde van ƒ14.935. 



Van 1891 af wordt, behalve de waarde, ook het gewicht opge- 

 geven. De uitvoer ontwikkelde zich aldus: 



