703 Olieffewassen. 



uit tropische oewesten. Het best is, dat de grootste warmte samenvalt met 

 veel vocht in de tweede helft van den yroeitijd. 



Op Java behoort de katjang tot de zoogenaamde polowidjo of 

 tweede gewassen, die volgen na de rijst, in dit geval ook meer nog 

 na het suikerriet. Ook worden wel, \'ooral in de laatste jaren, minder- 

 waardige droge gronden met veel succes tweemaal per jaar met katjang 

 beplant. 



Men beweert, dat de katjang van de sawah's meer olie bevat, dan 

 die der droge gronden. 



Hene goede grondbewerking is zeer noodig om den bodem los 

 te maken ; dit vereischt 2 of nog beter 3 maal ploegen of patjollen, 

 afgewisseld met eggen. \' oor een goede afwatering door een stel greppels 

 dient ook gezorgd te worden. 



De aardnoot heeft evenals alle vlinderbloemige planten de eigen- 

 schap om de stikstof der lucht door middel van de welbekende symbiose 

 met stikstofbindende bacteriën als voedsel te gebruiken. Zij zou dus 

 desnoods stikstofbemesting kunnen ontberen. Daarentegen is zij dank- 

 baar voor andere bemesting. Zij ontneemt aan den bodem vrij groote 

 hoeveelheden kali, phosphorzuur en ook magnesia. 



Bij een opbrengst per bouw van 20 picol droge noten en 

 een ongeveer evengroot gewicht aan de verdroogde planten zelf, bevat 

 deze oogst ± 39 K.G. stikstof, ± 17 K.G. kali en ± 6 K.G. phosphorzuur. 



Bij de inlandsche landbouwers staat deze cultuur aangeschreven 

 als bijzonder uitputtend voor den bodem. In vele grondhuurcontracten 

 vindt men de bepaling, dat de vrijheid gelaten wordt, om, wanneer 

 de grond niet door het hoofdgewas in beslag is genomen, daarop allerlei 

 andere voedings- of handelsgewassen te telen, met uitzondering evenwel 

 van aardnoten. 



De mest, dien men op het land brengt, moet in verband met den 

 korten groeitijd van het gewas, in gemakkelijk opneembaren vorm ge- 

 geven worden. 



De beste wijze van planten is met den pootslok ; men brengt 2 

 of 3 zaden in ieder plantgat op een diepte van enkele cM. In het 

 Buitenzorgsche zaait men dikwijls direct achter den ploeg in de voor, 

 hetgeen ecnige arbeidsbesparing geeit, maar allicht aanleiding is tot te 

 dicht bijeen planten. 



De juiste onderlinge afstand hangt af van de variëteit. De vroeg- 



