714 



oorzaak. De invoer, die gemiddeld over de jaren 1905/7 nog 10133 ton 

 was, daalde tot 1014 ton in 191 1 en 221 ton in 1912. Hij komt van 

 Britsch-Indië, China of Singapore en is op geringe hoeveelheden na 

 bestemd voor Java (Semarang, Soerabaja). 



Daarna is de invoer weer wat gestegen; in 191 3: 383 ton voor 

 Java en Madoera en 211 ton voor de buitenbezittingen, in 1914: 

 447 ton voor Java en Madoera en 260 ton voor de buitenbezittingen 

 en in 1915 288 ton voor Java en Madoera en 371 ton voor de 

 buitenbezittineen. 



In Europa is de hootdinvoerhaven voor aardnoten nog altijd 

 Marseille. Daar kwamen de volgende hoeveelheden in tonnen uitge- 

 drukt binnen. 



Men ziet, dat de Java-productie daarbij nog maar weinig beteekent. 



De Senegambische noten worden als de beste beschouwd en 

 daaronder weer die van Rufisque en Cayor. 



Volgens de jaaroverzichten van De Indische Merciiur waren de 

 prijzen op de markt te Amsterdam besteed voor de prima qualiteit 

 ;uldens per 100 K.G., als volgt: 



14 — 15 ongepeld . . . 10 — 12 

 16 — 20 „ meest 13V2 soms tot 20 



. 18-223/4 „ ... 15^-181/2 



18 — 21 „ ... 14 — 16 



20 — 22 „ ... 14 — 16 



De latere jaaroverzichten geven deze prijzen niet weer ; de reden 

 daarvan is, dat de vormen waaronder deze handel geschiedt zich 

 gewijzigd hebben en zeer veel op levering met verschillende opties 



