üliegenassen. 



V. Kapokpitten en Katoenpitten. 



Onder de uitgevoerde oliehoudende zaden van Ned.-Iiidië, nemen 

 de kapokpitten een niet onaanzienlijke plaats in, in belangrijkheid 

 volgend op de aardnoten. 



De kapok- en ook de katoencultuur worden in een ander gedeelte 

 van dit werk (onder de V'ezelstotïen) uitvoerig besproken ; hier moge 

 dus alleen iets over de pitten gezegd worden. 



Kapokpitten, het zaad van den kapokboom of randoe (Kriodendron 

 anfractuosum) zijn rond, zoo groot als kleine erwten ; zij hebben een 

 broze, vrij harde, zwarte schil, die 40 — 44 "/o van hun gewicht uitmaakt. 

 Zij zijn vrij van kapokpluis, hetgeen een groot voordeel uitmaakt van dit 

 zaad boven katoenzaad. De oorzaak daarvan is, dat de kapokpluis 

 uitgroeit van den vruchtwand, terwijl de katoenpluis van het zaad uitgaat. 



De zaden zijn niet zeer olierijk, ongeschild bevatten zij ongeveer 

 25 "o olie. 



Terwijl in vroeger jaren de prijs dezer pitten op Java hoogstens 

 f \. — per jjic. bedroeg", schommelde deze gedurende de laatste jaren 

 voor den oorlog om de ./'3. — , en bereikte in 1914 zelfs J' ^. — per pic. 



Een groot deel der kapokpitten wordt in de Indische olicslagerijen 

 verwerkt op olie en boengkil ; een monster van deze laatste op inlandsche 

 wijze geperst, bevatte 4.4 "o stikstof Woeger werd het niet aldus 

 verwerkte zaad als mest gebruikt ; in later jaren is men het naar 

 Europa gaan uitvoeren. In later tijd is wegens de stijgende prijzen 

 voor het zaad in l'.uropa besteed, de uitvoer sterk toegenomen, ook 

 ten koste van de inlandsche olieslagcrij ; in de laatste jaren is weer 

 veel zaad in de moderne oliefabrieken op Java verwerkt. 



Die uitvoer bedroeg volgens de statistiek van den in- en uitvoer, 

 die voor 't eerst in 1900 geregeld de kapokpitten afzonderlijk vermeldt: 

 in 1900 . . . <S62 ton. in 1902 . . . 1.1^54 ton. 



„ 1901 . . . i.<S62 „ „ 1903 . . . 1.700 



